นภัทร : .....หอมว่ะ // จมูกฝังเสื้อพัต ...ในหัวคิดถึงความอบอุ่นของแม่เมื่อครั้งยังเด็ก
พัตเตอร์ : ซุกขนาดนี้จะยั่วผมให้ตายเลยเหรอครับ? //มองคนที่ยังซุกตัวเองไม่เลิก
นภัทร : ...........อยากคิดอะไรก็คิด //พูดตัดรำคาญเพราะไม่มีอารมณ์จะเถียง ...กำลังคิดถึงแม่นี่ - -
พัตเตอร์ : ฉันไม่ใช่แม่นายนะ.... - -+
นภัทร : งั้นเมีย? //กำชายเสื้อไว้ ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ
พัตเตอร์ : ส่ายหัวกับคนที่เหมือนเด็กแล้วอุ้มพาดบ่าแม่ม//เมาแล้วเพ้อสินะ...
นภัทร : เฮ้ย!!! // สะดุ้งโหยง จู่ๆตัวก็ลอยหวือขึ้น // นายจะพาไปไหนวะ!? // ทุบหลังอีกคนบึ้ก! (วันนี้นอนดึกได้ แต่ทุกคนชอบนอนเช้ากันอ่ะ QAQ )
พัตเตอร์ : อยู่เฉยๆเถอะน่า! หรืออยากลงไปกองกับพื้นตอนนี้? //อุ้มอีกคนเดินขึ้นชั้นบน ไปที่ห้อง102 (บอกเป็นนัยๆว่ากดได้สินะ -..-)
นภัทร : //เห็นเลขห้องแล้วเบิกตากว้าง รีบยั้งพัตทันที // พัตเตอร์! ฉันอยู่ห้อง117 เว้ย!! พาฉันกลับห้อง! // ทั้งถองเข่า ทั้งทุบหลัง(แรงเยอะนะ)
(ณ จุดๆนี้....คงไม่ต้องพูดอะไรมาก 555555)
พัต เตอร์ : แล้วใครบอกว่าจะพานายกลับห้องนาย? - -+ //จุกกับแรงขัดขืนแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อย ไขประตูเข้าห้องตัวเองแล้วปิดประตูด้วยเท้า ทั้งที่ยังอุ้มอีกคนพาดบ่าอยู่แล้วเหวี่ยงอีกคนลงบนเตียง
นภัทร : ไอ้เวรเอ๊ย!! นี่แกคิดจะทำบ้าอะไรกันแน่!? // จุกจนตัวงอ แรงเหวี่ยงของพัตนั้นแรงพอจะทำให้เขามึนไปสักพัก แต่ด้วยความถึกทำให้ยังมีแรงถีบเข้าที่ท้องพัตได้
พัตเตอร์ : ชิ! แรงเยอะแท้วะ - - //เบี่ยงตัวหลบลูกถีบของภัทรแล้วจังแทรกตัวเข้าที่หว่าขาอีกคนในจังหวะที่ เผลอ จับมืออีกคนไว้แล้วกดลงกับเตียง ก้มลงซุกจมูกลงกับซอกคอขาวแล้วกัดเม้มเบาๆ
นภัทร : อะ…หยุด!! ไอ้เชรี่ยนี่!!! // ปากยังด่าไม่หยุด แต่พอถูกขึงไว้เลยไม่สามารถขยับได้ ถูกไซ้คอเป็นครั้งแรกจึงขนลุกเกรียวตั้งแต่ต้นคอถึงแก้ม
พัตเตอร์ : /ไม่สนใจเสียงร้อง ปลายจมูกสัมผัสได้กับขนที่ลุกที่ซอกคอเลยเงยหน้าขึ้นมองอีคน //หึ ครั้งแรกเหรอครับ?//ดึงเน็กไทด์ของตัวเองแถวๆ เตียงมาแล้วมัดมืออีกคนไว้ ประกบริมฝีปากบดกับปากบางแล้วแล้วกัดปากอีกคนจนได้กลิ่นคาวเลือดรสฝาดที่ แทรกซึมเข้ามาในรสจูบ
นภัทร : ก็ใช่น่ะสิ! อุ๊บ! อืมมม อื้มม!! // สองมือถูกพันธนาการแน่นจนดิ้นไม่หลุด ยิ่งดิ้นขืนมากก็รังแต่จะทำให้เกิดรอยแดงรอบข้อมือจนแสบไปหมด สัมผัสได้ถึงความร้อนจากปลายลิ้นที่แทรกผ่านมาในโพรงปาก รสเลือดฝาดทำให้สะอิดสะเอียนไม่น้อย
พัตเตอร์ : //เกี่ยวลิ้นอีกคนไว้แล้วเอียงคอปรับองศาให้ถนัดมากขึ้นจับหน้าอีกคนไว้ไม่ ให้หนี ดูดลิ้นเรียว สัมผัสกลิ่นเลือดน่าสะอิดสะเอียนสำหรับคนตรงหน้ากลับกระตุ้นอารมณ์ให้ตัวเอง หยิบมีดพกที่พกอยู่กับตัวออกมาแล้วกรีดเบาๆไปที่เสื้อที่ภัทรใส่อยู่ ด้วยความคมของมีด เพียงแค่เบาๆ ก็ทำเอาเสื้อบางๆ ขาดวิ่น แถมการดิ้นรนยังทำให้พลาด ปลายมีดเกี่ยวผิวขาวจนเลือดไหลซึม
นภัทร : //เบิกตากว้าง พอผิวเนื้อเปลือยเปล่าแล้วยังรับรู้ถึงความแสบทั่วบริเวณที่ถูกคมมีดกรีด ผ่าน ยิ่งถูกเหงื่ออุ่นๆที่เกิดจากอุณหภูมิร่างกายทั้งคู่หยดใส่แล้วยิ่งแสบไปกัน ใหญ่ // อื้ออ!! อือออออ~!! //ถูกตระโบมจูบร้อนแรงจนปากช้ำไปหมด แถมยังอึดอัดเพราะขาดลมหายใจอีกด้วย กระทุ้งเข่าใส่หน้าท้องพัตสุดแรง
พัต เตอร์ : อึก../โดนกระทุ้งใส่ซะจุก กัดฟันกรอดกับอีกคนที่ไม่ยอมนิ่งอยู่เฉยๆซักที /เลื่อนตัวขึ้นมานั่งทับบนหน้าขาของภัทร ไม่ให้ขยับขาได้ ผละจูบออกจากอีกคนที่แทบจะขาดใจเพราะขาดอากาศ แต่เลื่อนไปขบติ่งหูอีกคนสลับกับเลียหลังใบหูแทน ไล้จมูกลงมาที่ซอกคออีกครั้ง แล้วขบกัดเบาๆ ฝากรอยไว้กับทุกที่ที่จะเข้าถึงสลับกัดแรงบ้างเล็กน้อยอย่างหมั่นเขี้ยว มือก็ดึงเสื้อที่ขาดออกไปจนร่างกายท่อนบนเหลือแต่ผิวขาวๆ กับรอยแผลที่มีรอยเลือดสีแดงเร้าอารมณ์อยู่ตรงหน้า
นภัทร : // พออีกคนถอนจูบก็หอบฮั่ก สูดเอาอากาศเข้าปอดเต็มที่ แต่พอพัตเริ่มลงลิ้นไปตามใบหูและหยอกเย้ากับซอกคอก็เริ่มตัวสั่นด้วยความขน ลุกเพราะว่าไม่เคยเป็นฝ่ายถูกกระทำมาก่อน หลับตาปี๋โดยสัญชาตญาณทันที // พัต...แกคิด...อ๊ะ! อือออ...// หลุดครางเสียงแผ่ว เพราะส่วนไวต่อสัมผัสเบื้องล่างเริ่มตื่นตัว // คิดอะไรอยู่! ทำแบบนี้ทำไม!? // ร่างกายเริ่มกระตุกเบาๆ ผิวที่เป็นสีชมพูเริ่มแดงเรื่อ
พัต เตอร์ : ชะงักไปวิหนึ่งกับคำถามอีกคน/ /ไม่มีเหตุผล ถ้าผมอยากทำ ผมอยากได้อะไรก็ต้องได้//เลื่อนจากซอกคออีกคนต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงยอดอกสีสวยที่ชูชันสู้กับปลายลิ้นที่ไล้เลียไปช้าๆ มืออีกข้างก็บีบขยี้กับยอดอกข้างที่เหลืออยู่ลูบไล้แผ่นอกขาวอย่างนึก สนุก... สลับมาดูดยอดอกอีกข้างที่ขยี้อยู่ ฝากรอยสีแดงจางๆไปทั่วแผลงอกของภัทร มือลูบต่ำลงไล้ผ่านหน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อเป็นรอนเล็กๆอยู่ ลูบต่ำลงๆ จนถึงขอบกางเกงอีกคน แล้วขย้ำไปที่เป้ากางเกงอีคนเต็มแรง //มาถึงขนานนี้แล้วนายยังจะกล้าปฎิเสธผมอีกเหรอ?
นภัทร : //เหตุผลของพัตทำให้เขาอยากต่อยคนตรงหน้ามาก แต่เพราะถูกมัดไว้จึงทำอะไรไม่ได้ไปมากกว่าการจำยอม แต่เขาเองก็ปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่า ยามที่ลิ้นร้อนไล่ฝากรอยสีกุหลาบไปทั่วแผงอกและยอดอกสีระเรื่อนั้นรู้สึกดี ขนาดไหน // อะ...อาาา....อ่ะ อ๊ะ... // ปลายเท้าเหยียดเกร็ง แม้แต่มือที่ถูกมัดไว้ยังเกร็งและขยับไปมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายที่ไม่เคยโกหกใครทำให้แอ่นอกขึ้นสูงกว่าเดิมนิดหน่อย // อ๊าา! ย อย่าจับสิวะ!! // เอ็ดใส่พัตที่กุมส่วนสำคัญไว้แน่น หุบขาและหนีบมือพัตไว้ทันที แก้มเริ่มขึ้นสีระเรื่ออย่างเด่นชัด
พัต เตอร์ : มองดูแมวน้อยที่ยังคงความดุเอาไว้ถึงแม้จะถูกถอดเขี้ยวเล็บหมดแล้ว(?)/ พยายามปลดกางเกงกันกางเกงชั้นในอีกคนออกอย่างยากลำบากเพราะคนข้างล่างไม่ให้ ความร่วมมือ แต่พอถอดกางเกงออกได้ก็เผยให้เห็นแกนกายที่ขยายจนสุดขนานตั้งชูชันอยู่ตรง หน้า เหลือบมองใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อที่เซ็กซี่เหลือเกินในสายตาตัวเองแล้ว แสยะยิ้ม แทรกตัวเข้าที่หว่างขาของภัทร แนบชิดจนสะโพกอีกคนเกยกับหน้าขาตัวเองแล้วเอื้อมมือไปจับแกนกายของภัทรชัก รูดขึ้นลงเบา /ตรงไหนนะ ที่ไม่ให้ผมจับ?//เร่งจังหวะเร็วขึ้นอีกนิดแล้วแกล้งด้วยการเอาเล็บครูดกับ ปลายส่วนอ่อนไหวเบาๆ
นภัทร : //แม้จะพยายามยื้อไว้ไม่ให้เปลื้องปราการสุดท้ายของเขาได้ แต่สุดท้ายก็ถูกปอกเปลือกจนหมด แม้จะไม่เขินอายที่เหลือเพียงร่างเนื้อเปลือยเปล่า เพราะโป๊บ่อยจนชินอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ทำให้หน้าร้อนจนแทบไหม้ก็คือสิ่งที่พัตเตอร์กำลังทำตอนนี้ต่าง หาก.....// อ๊ะ! อือออ...ฮืมมมม์......อะ...เวรเอ๊ย! คราวหน้าจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก!! // สัดส่วนแข็งขืนสั่นระริกและเกร็งสุดตัว ทั้งยังเสียววาบเมื่อถูกรูดรั้งปรนเปรอด้วยมือข้างนั้นของพัต เสียงครางในลำคอจึงดังไม่หยุด
พัตเตอร์ : มองแก่นกายแข็งขืนที่เริ่มมีน้ำใสๆ ไหลออกมา พักมือแล้วถอดชุดเมดเกะกะของตัวเองออก รวมถึงบ็อกเซอร์ที่ใส่อยู่ด้วย /ช้อนตัวอีกคนขึ้นนั่งบนตักตัวเองแล้วแก้เชือกที่มัดมือไว้ออกแล้วจับมืออีก คนให้มาจับที่แกนกายตัวเอง/รู้ใช่มั๊ยว่าต้องทำยังไง?//จับแกนกายอีกคนแล้ว ขยับมือรูดเข้าออกอีกครั้ง อีกมือก็โอประคองแผ่นหลังอีกคนไม่ให้หงายหลังลงไป
นภัทร : ถึงกับหน้าซีดเผือด แต่ด้วยความที่ไม่อยากเสียหน้าจึงยกยิ้มเยาะ // มีแต่เด็กเท่านั้นที่ไม่รู้ว่าทำยังไง.... // พอสองมือเป็นอิสระก็ค่อยๆ วางบนไหล่ลาดของพัต บีบเบาๆ เพราะรู้สึกเกร็งขึ้นมา...เลื่อนมือลงช้าๆ แล้วลูบไล้ส่วนอ่อนไหวของพัต นวดคลึงจนมันยืดขยายเต็มที่จนแข็งสู้มือ หลับตาลงแล้วขมวดคิ้วเครียดๆ....
ในเมื่อเขาไม่เคยเป็นฝ่ายรับมาก่อนแล้วจะทำได้มั้ยเนี่ย...
พัต เตอร์ : ยิ้มน้อยๆ กับคนที่ดูเหมือนยังไม่ค่อยเป็นงาน แล้วบีบรัดท่อนเนื้อแข็งของอีกคนแน่นขึ้น ขยับมือเป็นจังหวะ เร่งเร้าจังหว้ให้เร็วขึ้นรับกับอารมณ์ของอีกฝ่าย จูบที่เปลือกตาที่หลับแน่นเบาๆ ลงมาเรื่อยๆจากเปลือกตา ปลายจมูกแล้วประกบปากกับภัทรอีกครั้ง
นภัทร : อะ...ฮืมมมม์.....อาาาาห์.....// ครางในลำคอเสียงต่ำ แกนร้อนกระตุกเบาๆ น้ำใสๆเอ่อท้นส่วนยอดสีชมพูสด รับรู้ถึงสัมผัสอ่อนโยนที่เปลือกตา...ปลายจมูก...เรื่อยมาถึงริม ฝีปาก...เผยอปากแล้วรับเอาลิ้นร้อนของพัตที่แทรกเข้ามา ส่งลิ้นของตนร่วมเกี่ยวกระหวัดรัดพันกันชุลมุน ทำให้อุณหภูมิภายในสูงขึ้น มือนึงยังคงขยับรูดรั้งแก่นกายร้อนของพัต นิ้วโป้งบดคลึงส่วนปลายอย่างช่ำชอง มืออีกข้างยึดไหล่อีกคนไว้แน่น
พัต เตอร์ : เกี่ยวดูดลิ้นภัทรไว้ เอียงคอเล็กน้อยเพื่อให้สอดลิ้นได้ดีขึ้น สัมผัสได้ถึงน้ำใสๆที่ไหลออกมามากขึ้น รวมทั้งแก่นกายตัวเองที่อีกคนจัดการอยู่ก็พองขนายเต็มที่ รูดแกนกายร้อนเร็นขึ้นแล้วจับรวบเข้ากับแกนกายใหญ่ของตัวเองที่อีกคนกำลัง รูดรั้งไว้อยู่ จับมือประสานอีกคนรูดแกนกันทั้งสองพร้อมกัน ทั้งมือที่ต่างผิวทั้งแกนกายที้สียดสีกันเองเพิ่มความรู้สึกที่พิเศษเพิ่ม ขึ้น ในขณะที่ก็ยังคงแรกลิ้นรสจูบหวานกับอีเคนอยู่ มือที่ประคองแผ่นหลังเนียนเลื่อนขึ้นมากดท้ายทอยของร่างบางให้แนบชิดกับริม ฝีปากตัวเองยิ่งขึ้น
นภัทร : //ขณะที่ประกบจูบกันนัวเนีย แก่นกายที่เสียดสีกันและกันประกอบกับถูกรูดรั้งพร้อมกันทำให้ความอัดอั้น ใกล้จะถึงที่สุด แต่ทว่า...เหมือนร่างกายเขารู้สึกแปลกไป...ทั้งถูกกระตุ้นจากการสัมผัสกัน แนบชิด และกลิ่นเนื้อที่ทำให้เขาเริ่มเคลิ้มและคล้อยตาม... ในที่สุดก็เป็นฝ่ายถอนจูบอ้อยอิ่ง..ทำใสๆ เชื่อมกันเป็นสายระหว่างลิ้นทั้งคู่ ค่อยๆ สบตากับพัต ด้วยใบหน้าที่แดงจัดและดวงตาสีทับทิมที่ไหวระริก // พัต....ไม่พอ....ฉัน ...อยากได้มากกว่านี้... // พยายามฝืนพูดออกไป...ปลอบใจตัวเองว่าเป็นเพราะความมึนเมาจากฤทธิ์สาเกจึงทำ ให้เป็นแบบนี้
พัตเตอร์ : จำใจผละจูบออกจากอีกคน /ฤทธิ์เหล้าตั้งแต่บ่างสามทำนายเป็นมากขนาดนี้เลยเหรอ.. มันน่าจับกรอกบ่อยๆ จริงๆ// ผลักอีกคนลงบนเตียง ลูบใบหน้าชื้นเหงื่อมองสบตาดวงตาสีสวยที่เยิ้มยั่วยวนอยู่ตรงหน้า จัดขาอีกคนให้ตั้งขึ้น แล้วค่อยๆ กดนิ้วเข้าไปในช่องทางสีสวยช้าๆ ด้วยเพราะยังไม่เคยผ่านอะไรมาทำให้ช่องทางคับเกร็งแน่นจนเข้าไปได้ครึ่งนิ้ว จึงค่อยๆ หมุดกวาดผนังนุ่มด้านในให้ตื่นตัวแล้วดันช้าๆ เข้าไปจนสุดนิ้ว ขยับเข้าออกเบาๆสร้างความเคยชินสลับกับงอนิ้วนิดๆ เป็นบางครั้ง
นภัทร : พูดมากว่ะ...// กำลังจะด่าต่อแต่เมื่อนิ้วที่คว้านลึกทั่วช่องทางคับแน่น ความเจ็บแสบนั้นทำเอาเขาเผลอสูดปากครางเครือ // อ๊ะ!! อ๊าาาา!! จ เจ็บ...!! // ยิ่งพัตใช้นิ้วแกร่งนั่นคว้านไปทั่วและลึกมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งกดถูกจุดกระสันจนต้องร้องเสียงหลง จะว่าเจ็บก็เจ็บ จะว่าเสียวก็เสียว ก่อนช่องทางแคบจะค่อยๆปรับสภาพให้นุ่มและพร้อมที่จะรับสิ่งที่มากกว่านั้น อีกหลายเท่า
ผนังนุ่มร้อนตอดรัดนิ้วอีกคนแน่นตามสัญชาตญาณ ปรือตามองพัตอย่างมีความหมายว่าพร้อมแล้ว
พัต เตอร์ : ถอนนิ้วออกจากช่องทางสีสวย มองสบสายตาที่สื่อความหมายของอีกคน /ดันขาเรียวทั้งสองให้แยกออกจากันมากที่สุดแล้วค่อยๆ สอดแกนกายตัวเองเข้าไปในช่องทางนุ่ม ความคับแน่นทำให้ไม่สามารถกดแกนกายเข้าไปจนสุดได้ ดึงแกนกายออกมาแล้วลองสอดเข้าไปใหม่แล้วพยายามดันมันเข้าไปจนสุดแต่นั่นก็ทำ ให้ช่องทางที่ไม่เคยผ่านอะไรมาก่อนถึงกับปริแตก เลือดที่ไหลออกมายังเป็นตัวช่วยหล่อลื่นได้บ้างแต่ก็ยังไม่เพียงพอ เกี่ยวขาภัทรข้างหนึ่งขึ้นพาดตัวเองไว้ แล้วลองค่อยๆ ขยับเข้าออกช้าๆ
นภัทร : อะ อ๊าาาาาาาาา!!!!! // เมื่อถูกรุกคืบเข้าภายในช่องทางลับที่หวงแหนมาตลอดก็หวีดร้องลั่น สองตาเบิกกว้างจนถึงที่สุด น้ำตาไหลพรากเป็นสายด้วยความเจ็บปวด ความเจ็บร้าวแล่นริ้วตั้งแต่ช่องทางคับแน่นไปจนถึงไขสันหลัง มือเรียวทั้งจิกทั้งขยุ้มผ้าปูเตียงจนยับย่นเพื่อระบายความเจ็บปวด สองขาที่ถูกจับแยกก็เกร็งจนปวดไปหมด แต่ปวดขาหรือจะสู้ปวดร้าวที่ช่องทางซึ่งภายในฉีกขาดไปแล้ว เลือดสดๆไหลย้อยไปตามโคนขาขาว กลิ่นคาวคละคุ้งลอยเตะจมูกจนเวียนหัว // หยุดก่อนจะสิวะ! ไม่คิดจะถามเลยรึไงว่าขยับได้รึยังน่ะ!? // โวยวายเพราะพัตเริ่มขยับสวนแล้ว
พัตเตอร์ : จำเป็นต้องถาด้วยเหรอ?//พูดหน้าตาย แล้วหยุดขยับซักพักให้ช่องทางแน่นได้ปรับตัว แต่เลือดที่ไหลออกมาไม่หยุดก็เป็นตัวหล่อลื่นชั้นดี ก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวที่ยังคงรอยแดงไว้ทั่ว ขบซ้ำลงที่เดิมสลับกับเลียเบาๆให้อีกคนเคลิ้มลืมความเจ็บที่ช่วงล่าง
นภัทร : นายนี่มัน…!! // ขบฟันแน่นอย่างโกรธแค้น พอพัตโน้มลงมาไซ้และชักจูงให้คล้อยตามก็ตาปรือนิดๆ แต่ด้วยนิสัยเดิมในตัวจึงไม่อยากเป็นฝ่ายยอมให้มากนัก เลยยกมือขึ้นโอบรอบต้นคอแล้วกอดแน่น ยืดคอไปใกล้หน้าพัตแล้วเอียงหน้านิดหน่อย แลบลิ้นออกมาตวัดเลียติ่งหูอย่างชำนาญ แทรกซอนไปข้างในหูก่อนผละออกแล้วเป่าลมอุ่นๆกรอกหู ผนังเนื้อนุ่มปรับสภาพช้าๆ...ทั้งยังขยับรัดแกนร้อนของพัตแน่น
พัต เตอร์ : สัมผัสที่เหมือนบอกว่าร่างกายคนข้างล้างจะพอปรับตัวได้แล้วจึงเริ่มขยับตัว ช้าๆอีกครั้ง ช่องทางคารัดแน่นยิ่งทำให้ถูกใจจนอยากจะขยับสวนแรงๆ ไปซะแต่ก็พยายามใจเย็นไว้เพื่อไม่ให้ช่องทางนุ่มต้องบาดเจ็บหนักไปมากกว่า นี้ เปลี่ยนมาประกบปากบางอีกครั้งแล้วรุกเร้าสอดแทรกปลายลิ้นไปชิมความหวานจาก ปลายลิ้นอีกคนที่เคยไปซนกันหูตัวเอง มือจับสะโพกสวยแน่นเพื่อยึดไว้ไม่ให้ถอยหนี เร่งจังหวะการขยับแกนกายในร่างเล็ก ขยับออกจนสุดความยาวแล้วกดลงไปใหม่จนมิดด้ามจงใจให้โดจุดไวต่อสัมผัสภายใน ซ้ำๆ
นภัทร : อือออ....ฮืมมม...// ตวัดลิ้นพันกันตอบกลับร้อนแรงไม่แพ้กัน แลกรสสัมผัสหอมหวานกันจนตาปรือเคลิ้มๆ และเมื่อสิ่งที่เชื่อมร่างกันไว้เริ่มขยับเข้าออกอีกครั้งก็หลับตาแน่น ครางอืออึงในลำคอ...อยากร้องให้ลั่นห้องแต่ก็ทำไม่ได้เพราะถูกปิดปาก ผนังเนื้อนุ่มบีบรัดแกนร้อนราวกับจงใจไม่ให้เข้ามาได้ง่ายๆ แต่พออีกคนถอนกายออกแล้วบดกระแทกเข้ามาจึงกดย้ำถูกจุดกระสันอย่างแม่นยำ // อื้ออ!! อื๊ออออ!!! // ผวาจนต้องใช้เล็บจิกและข่วนแผ่นหลังของพัตรุนแรง
พัต เตอร์ : ผละจูบรสหวานออก ความตึงแน่นในช่องทางรัดรั้งจนต้องเผลอกระแทกเข้าไปด้วยจังหวะที่รุนแรงขึ้น แถมยังกระทบผ่านกับจุดกระสันเรียกเสียงครางหวาน ความเร็วและความความหนักหน่วงในจังหวะที่กระแทกเข้าออกในอยู่ในตัวภัทรส่งผล ให้ร่างเล็กสั่นคลอนไปตามจังหวะการรุกล้ำของตัวเอง ยิ่งผนังช่องทางรัดมากขึ้นก็ยิ่งกระตุ้นให้การขยับเข้าออกเร็วขึ้นตามแรง อารมณ์ที่พุ่งสูง เล็บที่จิกลงมาที่หลังตัวเองเป็นรอยแผลยาวเหมือนไม่ไกเสร้างความเจ็บปวดแต่ เหมือนเป็นสัญญาณกระตุ้นเร้าอารมณ์ตัวเองมากขึ้น
นภัทร : อ๊ะ..อาาาาาา ....ฮะ......ฮ้าาา...อ๊าาาาาา!! พ.....พัต...เจ็บนะเว้ย...อึก....อื๊อออ..!! // จังหวะการแทกทำให้แกนร้อนบดเบียดและเสียดสีผนังช่องทางที่เต้นรัดโดย อัตโนมัติ สะโพกเด้งขึ้นลงสอดประสานกับจังหวะการขยับตัวของคนบนร่าง ความเจ็บปวดผสมกับความแปลกใหม่ที่ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากทำให้เสียงครางครวญ ไม่หยุดออกจากปากตลอด // เบากว่านี้ไม่ได้รึไง!? อะ...อ๊าาาา!! ย...อื๊มมม...!! // ยิ่งพัตขยับแรงช่องทางก็ยิ่งรัดแน่นเช่นกัน
พัตเตอร์ : เหมือนหน้ามืดเพราะแรงอารมณ์ที่ปะทุมากขึ้น สนุกกับช่องทางสีสวยที่
แดง ช้ำ ซ้ำยังมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด ความต้องการตอนนี้มากเกินกว่าจะฟังเสียงที่เรียกร้องอยู่ และไม่ยอมทำตามสิ่งที่ร่างบางขอแต่กลับกระแทกสวนกับสะโพกสวยที่เด้งรับอย่าง เป็นจังหวะ จับสะโพกอีกคนไว้แน่นทั้งยังรั้งสะโพกสวยให้รับจังหวะการกระแทกของตัวเองมาก ยิ่งขึ้น กัดฟันกรอดข่มอารมณ์จากการตอดรัดเป็นจังหวะของช่องทางที่ยังคับแน่นที่ถึง แม้จะมีเลือดที่ไหลจากรอยแผลอิกขาดมาเป็นตัวหล่อลื่นแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความ คับแน่นลดลง
นภัทร : โอ๊ย!! อึ่ก……อ๊ะ! นาย…!!! พูดภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอวะ!? // เอ็กเสร็จก็ร้องเสียงหลงกว่าเก่า จังหวะร้อนแรงที่โถมเข้ามาไม่หยุดทำให้เกินกว่าที่ร่างกายจะทนไหว แต่เพราะตนไม่ใช่คนบอบบางอ่อนแออะไรมากจึงยังประคับประคองสติไม่ให้ดับวูบไป ตอนนี้ และพอตระหนักได้ว่าพวกเขาถลำลึกไปแล้วจึงปล่อยเลยตามเลย แถมยังคอยหาโอกาสเอาคืนบ้าง // ไก่อ่อนเอ๊ย...ทำเป็นท่าเดียวสินะ? หึหึหึหึ // เยาะเย้ยเสร็จก็บีบรัดส่วนปลายแกนร้อนของพัตแน่น กระตุ้นให้อีกคนเสร็จไวๆ ไม่ว่าพัตจะต้องการหรือไม่ก็ตาม
พัตเตอร์ : ตอนนี้อย่ามาโวยวาย จำได้ว่านายขอให้ฉันใส่ไปในตัวนายเองไม่ใช่เหรอ? //จับรูดแกนกายคนตรงหน้าให้สอดประสานกับจังหวะกระแทกเข้าออกของตัวเอง จิกเล็กลงบนปลายยอดส่วนอ่อนไหวที่มีน้ำใสๆไหลอยู่เพราะได้รับการกระตุ้นแต่ ก็ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย ช่องทางที่รัดส่วยอ่อนไหวของตัวเองแน่นขึ้นอย่างจงใจทำเอาตัวเองเริ่มมีน้ำ สีขุ่นไหลออกมาบ้างแล้วเหมือนกัน จับตัวภัทรคว่ำโดยที่ยังไม่ให้แกนกายหลุดออก แล้วยกสะโพกขาวให้ลอยขึ้นให้ขาและเข่าของภัทรตั้งกับพื้นไว้ไม่ให้ล้มลงราบ กับพื้นแล้วกระแทกเข้าจุดกระสันอย่างต่อเนื่อง มือข้างหนึ่งจับยึดสะโพกภัทรไว้ ในขตะที่อีกข้างก็ยังชักรูดแกนกายด้านหน้าอยู่
นภัทร : อะ....อาาาา....ฮืมมมม์....อ๊ะ!! อ๊าาาาา~!! // ครางกระเส่าไม่หยุด สะโพกถูกยกให้ลอยหวือขึ้น เข่าตั้งฉากกับเตียงนุ่มซึ่งรองรับการกระแทกได้อย่างดี สองมือยึดเตียงไว้และจิกแน่น พอถูกปรับให้เปลี่ยนท่าจึงทำให้ทำให้แก่นกายที่สวนกระแทกเข้ามาเสียดเสียว ได้ลึกและแรงกว่าเดิม เสียงเนื้อกระทบเนื้อกันดังลั่นห้อง และถ้าหากมีใครกำลังดูพวกเขาผ่านกล้องวงจรปิดล่ะก็...คงจะได้ยินไปถึงไหนต่อ ไหนด้วย
พัตเตอร์ : รูดแกนกายด้านหน้าของอีกคนเร็วขึ้นตามอารมณ์ตัวเองที่ใกล้ถึงจุดสุดยอด กัดแผ่นหลังขาวเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยวแล้วกระแทกเข้าไปในตัวของร่างเล็กอีก หลายทีแล้วปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเต็มช่องทางบวมแดง น้ำสีขาวขุ่นข้นไหลย้อนออกมา ผสมกับกับเลือดสีแดงสดที่ยังไหลอยู่แต่แรก
นภัทร : อ๊ะ! อือออ อ่ะ.....อ๊าาาา~!!!! // เชิดหน้าแล้วร้องสุดเสียง กระตุกเกร็งเมื่อของเหลวข้นร้อนทะลักล้นช่องทางคับ จุกและมวลท้องจนหน้ามืด และแล้วแก่นกายของตัวเองก็ปลดปล่อยน้ำรักจนพวยพุ่งเปรอะเตียงไปหมด แขนขาอ่อนเปลี้ยจนทรุดลงกองกับเตียง
// แฮก……แฮก………. ไอ้เลว.... // หอบหายใจฮั่กอย่างอ่อนแรง
พัต เตอร์ : ถอนแกนกายออกจากร่างบางทีถึงจุดสุดยอดตามตัวเองติดๆ //ถึงเลวก็ยอมตกเป็นของผมไม่ใช่รึไง?//กระซิบข้างซอกหูแล้วนอนกอดคนที่ทรุด ลงไปนอนกับเตียงไว้
นภัทร : นายมันขี้โกงนี่.... พวกอ่อนๆ ชอบลอบกัดแบบนี่สินะ....ที่สำคัญ...ฉันไม่ใช่ของนาย! // ใช้ศอกกระทุ้งหน้าท้องของพัต รีบใช้หลังมือปาดน้ำตาตัวเองทิ้งทันที
พัตเตอร์ : เฮ้ นี่ร้องจริงเหรอ? = =^ /จับหน้าอีกคนหันมาแล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยน้ำตาให้
นภัทร : ไม่ได้ร้อง! ฝุ่นมันเข้าตาเว่ย! // สะบัดหน้าหนี ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นก่อนจะทรุดลงไปกองใหม่ ชกเตียงอย่างเจ็บใจ
พัตเตอร์ : จะไปไหน? //จับแขนคนที่ภัทร //สภาพนายแค่ลุกยังจะไม่ไหวเลย - -*
นภัทร : .........// เงียบไป...ก่อนจะเอาหน้าซุกหมอนเหนื่อยๆ เนื่องจากโหมแรงมาทั้งคืน....// ถ้างั้นอย่ากวนล่ะ จะนอน…… // นอนมันทั้งๆ คราบเลอะแบบนั้น
พัตเตอร์ : นอนในสภาพนี้เนี่ยนะ? เฮ้ออ... /เดินเข้าห้องน้ำไปทำความสะอาดตัวเองแล้วไปหยิบกางเกงบ็อกเซอร์มาใส่ เข้าห้องน้ำไปอีกครั้ง เอานำกับผ้ามาเตรียมทำความสะอาดให้คนที่เพลียหลับ
*** เครดิตขอมอบให้ผู้โรลทั้งสองนะครับ***
....
.....
..........
..............
.................
..........................
....................................
................................................
(แย่ครับ บางอย่างมันใหญ่เกินไป ที่จะเป้นของพัตเตอร์....)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น