[Yaoi] Jet x Napat NC 18

เจ็ท:  ทำอะไรกันครับทั้งสองคน .. // โอบเอวเคะทั้งสองคนมาชิดด้วยความมึนเพราะสาเกเมื่อกี้
ไผ่:  //มองสภาพทุกคนแล้วขำ
นภัทร:  เฮ้ย! // สะดุ้งโหยง โดนรวบตัวไปพร้อมโช เบิกตากว้างมองตาลุงที่เมาได้เมาดี
โช:  อ้า....เมื่อไม่ใช่ฮาเร็มเคะแล้วภัทรก็บอกไม่เคะงั้นทำไมไม่พิสูจน์โดยการกดตาลุงหื่นล่ะฮะ//ดันหน้าอกตาลุงหื่น
ไผ่:  //หามุมสงบๆจิบน้ำหวานชมถ่ายทอดสด
เจ็ท:  ไผ่ไม่อยากมีส่วนร่วมหรอครับ .. ข้างหน้ายังว่างนะ // มองไผ่ยิ้มๆ ก่อนเอาจมูกดุนหูภัทรไปมา มองมือโชที่ดันหน้าอกตัวเองยิ้มๆ // คิดในใจว่าคนเมาอะไรจะพูดจารู้เรื่องขนาดนี้
ไผ่:  เดียวเจ็ทจะเหนื่อยเกินไปนะครับ //ยิ้มตอบ
นภัทร:  หึ.....ก็ได้โช นายคอยดูแล้วกัน... // ปรือตาลงขณะปล่อยให้เจ็ทดุนใบหูตน
โช:  ไผ่ครับผมหวานหวานไม่ชอบรึไงคับ อยากเห็นผมเอสหรือไงคับๆไผ//เดินเข้ามาหาไผ่ เอามือเชยคางไผ่//ว่าไงคับ
จิน:  //นั่งมองดูหาวๆ
โช:  จินนี่เอาไวน์ไหมฮะ
ไผ่:  //มองโชงงๆ ก่อนเลื่อนมือจับคางโชน้อย โชเอสเป็นยังไงนะ //ยิ้ม
จิน:  เอาก็ได้ครับ
ไผ่:  ดีครับจิน //โบกมือทักทาย

เจ็ท:  หึหึ.. // ปล่อยโชไปแล้วหันมาสนใจภัทรเต็มตา ดุนหูแรงขึ้นจนกลายเป็นฟัด เลียลากลงมากัดเบาๆ ไปทั่วช่วงคอ โอบเอวบางไว้ทั้งสองมือ // รู้สึกร้อนจนดึงเสื้อตัวเองที่ถอดค้างไว้ออก
โช:  ไม่บอกหรอก//แสยะยิ้ัม//สักครู่น่ะฮะจินนี่ี^^//เดินไปหยิบไวน์ให้จิน
จิ น:  ดีครับกอไผ่ // โบกมือทักทายบ้าง // ขอบคุณก้าบบบ // รับแก้วไวน์มาควงในมือสักพักยกแก้วไวน์ขึ้นมาดมพอได้กลิ่นเล็กน้อยจากนั้นก็ จิบไวน์ทีละนิดให้รสไวน์เข้าไปชุ่มฉ่ำทั่วทั้งปากแล้วกลืนมันลงไปอย่างช้าๆ
ไผ่:  //ขำโช ไม่ต้องบอกก็ได้ ทำให้ดูหน่อยสิครับ //มองโชแล้วหันมองไปทางเจ็ท
นภัทร:  //ไม่ดิ้นไม่ขัดขืน ทั้งยังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวบางออกแล้วถอดออกจนหมด เผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องและรอยแผลเป็นใหญ่ที่ไหล่ซ้าย // จะรีบร้อนไปไหนหืม? // โอบรอบคอแล้วกระซิบเสียงพร่า
โช:  ลุ้น ลุ้น
เจ็ท:  ภัทรก็ .. ไม่ค่อยรีบเลยนะครับ .. มีแผลเป็นด้วยหรอนั่น // พูดไปขบกัดไป มองร่างอีกคนอย่างไม่ละสายตา ลากลิ้นเลียคางขึ้นไปประกบริมฝีปากอุ่น โอบรั้งเอวอีกคนมาแนบ เสียดสีส่วนที่ตื่นเต็มที่ไปมาช้าๆ ผ่านกางเกงบางเฉียบ
จิน:  ราตรีนี้ยังอีกยาวนาานสินะ หึหึ // แสยะยิ้มอย่างมีเลศนัย เปิดเพลงอิโรติก
นภัทร:  ช่างแผลมันเถอะ -*- //ด้วยอารมณ์ที่คั่งค้างเมื่อครู่จึงทำให้สัญชาติญาณดิบในตัวตื่นขึ้น ส่งลิ้นร้อนเข้าไปทักทายโพรงปากนุ่มและควานไปทั่ว กวาดเอารสเหล้าขมปนหวาน ยกมือขึ้นไล้เอวหนาไปมา ส่วนอีกมือไล้แผงอกแกร่งพลางบดขยี้ตุ่มไตแรงๆ
เจ็ท:  อะ .. ช่างก็ได้ครับ แต่ว่าแบบนี้มัน... // ยิ้มหวานไปให้ ควานจับข้อมือเล็กที่มาสัมผัสกายแล้วดันลงกับพื้น กดปากจูบหนักๆ เพื่อดันให้อีกฝ่ายนอนลง ทิ้งน้ำหนักตัวลงไปเกือบหมด เผื่อไว้ให้ดันขาเล็กออกกว้างโดยไม่รู้ตัว

นภัทร:  อะ...อืมมม..ด..เดี๋ย...อืออ...// ถูกประกบจูบปิดปาก พอโดนดันลงติดกับพื้นพรมก็ขยับแทบไม่ได้ ส่ายหน้าไปมาแล้วดันหน้าเจ็ทออก // นาย...ไม่เอาท่านี้.... // ปรือตามองพลางหอบหายใจเบาๆ ริมฝีปากเผยอออกและยังชุ่มฉ่ำจากการจูบเมื่อครู่
เจ็ท:  ไม่เอาก็ไม่เอาสิครับ ... // ยิ้มนิดๆ มองอีกคนอย่างพอใจ ก้มลงดุนลิ้นดูดที่ยอดอกสีสวยไปมา มือที่ล็อคแขนอยู่ก็กำแน่นขึ้นเรื่อยๆ จนขึ้นรอยแดง ใช้ลำตัวหนากดทับอีกฝ่ายไว้ ในขณะที่มืออุ่นขยับไปดึงแกนของทั้งสองออกมาถูกันจนร้อน
นภัทร:  อะ...บอกว่าไม่เอา มันเจ็บ! // เสียงสั่นเครือและขยับดิ้นอย่างทรมาน สองขาดิ้นไปมาพลางกระทุ้งใส่ท้องน้อยอีกฝ่ายอย่างแรง เชิดหน้าขึ้นจนสุดพลางสูดปากครางเครือ // ฉันเจ็บ....จะ....จะออนท็อป....// เค้นเสียงออกมาแทบไม่เป็นคำ
เจ็ท:  อยากจะออนท็อปก็ได้ ....แต่เดี๋ยวก่อนสิครับ ... // เกือบขำออกไปกับท่าทีของอีกฝ่ายแต่กลั้นไว้ทัน รู้สึกถึงความเจ็บที่ช่วงท้องแล้วยิ้มชอบใจ // มีแรงแค่นี้หรอครับ ... // ยิ้มมุมปากโดนไม่สบตา กดแกนลงไปที่ช่องทางแคบทั้งๆ ที่ฝืดเหมือนอยากเจ็บให้มากขึ้นอีก .. ค่อยๆกดลงไปจนสุดด้ามแล้วหยุดค้างไว้

นภัทร:  อ๊ะ!? อย่าเพิ่งเข้ามานะเว้ย!! // ร้องห้ามก่อนจะร้องลั่น ช่องทางร้อนที่ไม่มีการตระเตรียมใดใดขยายรับแทบไม่ทัน กระชากมือที่ถูกล็อคไว้แล้วผวากอดรอบคออีกคนแน่นพลางกัดปากเจ็บใจ ความเจ็บแปลบพุ่งริ้วขึ้นมาทั่วร่าง // อึ่ก...นาย....ทำไมไม่ฟังกันบ้างวะ....!!! // เลือดสดเริ่มไหลจากปากที่ทีฟันขบแน่น
เจ็ท:  อา.. ขอโทษนะครับ // พูดขอโทษไปโดยไม่คิด ก้มลงเลียเลือดอุ่นๆ จากปากคนตรงหน้า ขยับสะโพกเบาๆ เพื่อเปิดช่องทางที่บีบรัดให้ลื่นขึ้น จับขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่า แล้วเลื่อนลงมาตามขาจนถึงแกนที่ถูกปล่อยโล่ง จับกุมไว้เบาๆแล้วขยับมือตามจังหวะสะโพก
นภัทร:  อื้อหือ...ไอ่บ้า! ขอโทษมีประโยชน์อะไรวะถ้าไม่ทำตามน่ะ! // ทุบไหล่ด้วยแรงที่เค้นออกมาโดยเฉพาะ // อ๊ะ....อาาาา....อึ่ก // กลั้นเสียงน่าอายไว้เมื่อมันหลุดลอดออกมา สองขาที่ถูกจับพาดบ่านั้นสั่นระริก เวรแล้ว...เหน็บกินแน่..... // ไอ้แก่ขี้เมาเอ๊ย! // หลับตาแน่นแล้วเกร็งไปทั้งร่าง บีบรัดช่องทางร้อนราวกับว่าจงใจจะทำให้สิ่งแปลกปลอมที่แทรกเข้ามาแหลกกันไป ข้าง
เจ็ท:  อะ..อา // ครางเบาๆ ในคอ เพราะแรงที่อีกฝ่ายจงใจบีบรัดเข้ามาทำให้รู้สึกดีมากขึ้นไปอีก กดกระแทกสะโพกเร็วขึ้นทีละนิด เอื้อมมือหน้าลูบลากจากเอวขึ้นไปที่ปาก เขี่ยปากฉ่ำเล่นนิดๆ ก่อนจะบีบกรามเบาๆ // เสียงหวานๆ นั่นน่ะ ปล่อยออกมาสิครับ // ก้มลงขบกัดไตสีสวยบนยอดอกงามอย่างกระหาย

นภัทร:  //ร่างกระตุกอยู่หลายครั้งเมื่อแกนร้อนบดเบียดได้ถูกจุดกระสัน ฝืนตัวบีบรัดสัดส่วนแข็งขืนเหมือนจะต่อต้านให้ถึงที่สุด ขบนิ้วที่ไล้ริมฝีปากแล้วจ้องเขม็ง ไม่ยอมส่งเสียงแม้ว่าทนแทบไม่ไหว เจ็บใจจากส่วนลึกของจิตใจที่ไม่สามารถกดเจ็ทได้ตามความต้องการ -"- // อึก…อืออ… // ครางเครือเสียงแผ่วอย่างลืมตัว แอ่นอกรับลิ้นร้อนที่โลมเล้าส่วนยอดสีสวย
เจ็ท:  อืม.. // ตวัดลิ้นดุนไปมาไม่หยุด ละมือออกจากกรามที่ช้ำเพราะแรงบีบ มาโอบท้ายทอยคนตรงหน้าไว้แทน กดกระโพกซอยถี่จนร่างบางขยับไปชิดผนัง ความแน่นในช่องทางร้อนที่บีบรัดเข้ามาอีกทำให้ความกระสันพุ่งเข้าถึงขีดสุด จนตัวกระตุกเบาๆ ปลดปล่อยน้ำอุ่นสีขาวข้นเข้าไปในตัวอีกคน ก่อนจะรีบขยับออกแล้วกดหลังท้ายทอยให้น้ำเหนียวที่เหลือพุ่งเข้าใส่เต็มหน้า
นภัทร:  อ๊ะ…อ่ะ…อือออ……อ๊าาาาา~!!! // ผวากอดรัดร่างหนา ฝากรอยเล็บข่วนเป็นรอยยาวไว้ที่แผ่นหลังกว้าง เกร็งปลายเท้าแน่นขณะที่ตัวเองเสร็จสมไปตามๆ กัน // อะ...อึก! // น้ำกามที่อีกฝ่ายจงใจปลดปล่อยใส่พุ่งเลอะเต็มใบหน้าเข้าปากเข้าคอไปบางส่วน หลับตาแน่นเพราะกลัวเข้าตา // ทำไมต้องปล่อยใส่หน้าฉันวะ!?
เจ็ท:  หืม.. // ใช้จังหวะที่อีกฝ่ายพูด จับแกนที่เปื้อนดุนไปมาตีปากเล็กเบาๆ ส่งยิ้มแบบไม่ลืมตาไปให้ เพราะความรู้สึกปวดแสบที่หลัง เนื่องจากเหงื่อไหลซึมเข้าไปในแผลลึก // หน้าภัทรตอนนี้ดูน่ารักดีออกครับ ..... // พึมพำเบาๆ

นภัทร:  อุก! แค่ก! แค่ก! // สำลักส่วนที่ยัดมาแบบไม่ได้ตั้งตัว รีบเบือนหน้าหนีไปอีกทาง ผิวแดงทั้งตัวเพราะความแค้นมันพุ่งสูง ปรายตามองเจ็ทแล้วว่าเสียงเขียว // เงียบไปเลยไอ้ตี๋! น่ารักตายล่ะ! เดี๋ยวพ่อกัดขาดซะหรอก! // แยกเขี้ยวหมาใส่ทำท่าจะกัดส่วนนั้นจริงๆ
เจ็ท:  ยิ่งทำหน้าแบบนี้ก็ยิ่งดูน่ารักนะครับ // ขำกับท่าทีของอีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะโหดจริงๆ ขยำผมนุ่มเล่นก่อนจะกลายเป็นลูบหัวเบาๆ ละมือออกแล้วคว้าเสื้อตัวเองที่อยู่ใกล้มือมาคลุมให้ ลุกขึ้นยืนใส่กางเกงให้เรียบร้อยก่อนที่ใครในบ้านพักจะลงมาเห็น(?)
นภัทร:  //ขมวดคิ้วยุ่งๆ ผมยุ่งปรกหน้าปรกตาจนต้องเสยขึ้นไปข้างหลัง ค่อยๆ ลุกขึ้นขาสั่นๆแล้วกระชับเสื้อของเจ็ทไว้ // เดี๋ยวเอามาคืน // พูดแค่นั้นแล้วหอบเสื้อผ้าตนเดินขึ้นห้อง

[Yaoi] Nana x Arisato NC20

เหตุการณ์ สมมุติ 

นานะ :พ่อค้าเร่
อาริซาโตะ : นักเดินทางเพนจร
ฉาก : อารเบี่ยน
++++++++++++++++++++

นานะ:  เฮ้ พ่อนักเดินทาง เดี่ยวเซ่ ... ร้องเรียก
อาริซาโตะ:  อะไรอีกล่ะ = = .//หันไปมอง
นานะ:  ไปนั่งชิวด้วยได้หรือเปล่า? ....
อาริซาโตะ:  หา........//ติดสตั้นไปพักนึง ทำไมไม่อยู่ตรงนั้นไปเล่า
นานะ:  หึหึหึหึหึ ... ด้วยผมดูดวงให้นะ แบบสองต่อสองไง?
อาริซาโตะ:  ผมไม่ชอบดูดวง อีกอย่างนายไม่น่าไว้วางใจ เดี๋ยวไปค้นข้าวของฉันทำไง
นา นะ:  ผมมีของดีอยากจะเสนอขายด้วยนะ .. นายไม่คิดงั้นหรือ? เดินเข้าประชิดโอบเอวอาริ แล้วลูบๆ  ก่อนจะเดินโอบดันขึ้นไปด้านบน ..// อ่าห้องนายอยู่ทางไหน?
อาริซาโตะ:  เฮ้ย เดี๋ยวๆ //โดนดันขึ้นไปข้างบน ผมไม่ซื้อ!!! .//ขัดขืนเต็มที่
นา นะ:  ผมมีกำยานหอม และยาเสริมกำลังดีๆ ที่แม้แต่จักรพรรดิยังอยากได้ไว้ใช้ด้วยนะ ... บลาๆ //ไม่ฟังแล้วรวบตัวดันขึ้นบันไดไป .. //ถ้าไม่รีบไปที่ห้องผมจะเสมอขายและสาธิตวิธีใช้ ตรงบันไดนี่เสียดีไหม? คงเป็นการโฆษณาที่ดี? //ลอยหน้าถาม
อาริซาโตะ:  ม...ไม่เอา นายก็ไปขายให้จักรพรรดิซิ มาขายให้ผม ผมก็ไม่ได้ใช้หรอก ปล่อยผมมมม
นานะ:  งั้นผมจะลองใช้กับนายดีไหม? จะได้ลองซักครั้งไง?
อาริซาโตะ:  ทำไมต้องผมด้วยล่ะ ผมไม่มีเงินนะ(?) ;w;
นา นะ:  งั้นพอดีเลยไม่ใช่หรือ ผมมีวิธีที่ได้ทั้งเงินและได้ทั้งของนะ? ...//กระซิบแล้วจูบลงบนซอกคอ ของอาริ ทั้งๆ ที่ยืนอยู่ตรงจุดพักบันได

อาริซาโตะ:  //สะดุ้ง ดะ...เดี๋ยวเซ่ .//ดันหัวนานะออก
นา นะ:  หึหหึหึ..รวบแขน ขณะดึงเอาผ้าโผกหัวออก แล้วมัดแขนอาริซาโตะรัดไว้กับราวบันได...// เอาล่ะมาสาธิตวิธีใช้ น้ำมันหอมกันเถอะครับ?
อาริซาโตะ:  เฮ้ยยยยยย หยุด!!!! .//กรีดร้อง(?) อย่าทำแบบเดียวกันเซ่ ยังเจ็บข้อมือไม่หายเลย
นา นะ:  ยิ้มให้ ..// อ่าเหมือนอะไรกัน? ผมไม่รู้เรื่องเลยยยยย //ตอบเสียงสูง ..ขณะหยิบเอา กระปุกครีมออกมา แล้วเปิดฝาออก หยิบให้ อาริดม ..//ที่เป็นครีมที่สกกัดจากฟีโรโมนสัตว์ชนิดหนึ่งเวลาใช้แล้วนะจะช่วย กระตุ้นอารมณ์ได้ดีเลยละครับ ..//ป้ายครีมไปที่แก้ม แล้วเขี่ยนิ้วไปที่ซอกขาแล้วถูไปตามแขนขาวๆ
อาริซาโตะ:  บอกว่าไม่ไงเล่า .//หันหน้าหนีแต่ก็โดนป้ายที่แก้ม จะสกัดจากอะไรก็ช่างเถอะ ผมไม่ชอบกลิ่นมัน .//พยายามเช็ดออก+พยายามถีบคนตรงหน้าด้วย
นานะ:  เป็นครีมที่ดีนะครับช่วยกระตุ้นอารมณ์ทางเพศได้ดียิ่งเวลาผสมกับเหงื่อจะ ยิ่งล่อ ตาล่อใจกว่าเดิมนะ หึหึหึ//บรรยายสรรพคุณ ...แล้วหยิบกำยานกลิ่นแปลกๆ ออกมาจุดเพิ่ม.. //ส่วนอันนี้ก็คล้ายๆ กับกัญชา เวลาสูดเข้าไปแล้วจะรู้สึกดีมากๆ เลยละ? ..แต่ทำมาจากอะไรมันเป้นความลับนะ .. ยกกำยานขึ้นวางบนราวบันไดให้กลิ่นกระจายออกไปจางๆ  ขณะที่ไม่สนส้นตีนที่ไล่ถีบไปมา ...
อาริซาโตะ:  ผ...ผมบอกว่าไม่ ก็ไม่ ไงเล่า... .//เหนื่อยเพราะใช้แรงไปกับการถีบคนตรงหน้า หยุดเลย ผมไม่ชอบกลิ่นพวกนี้ .//มองกำยานที่ถูกจุด ดับมันเดี๋ยวนี้นะ!

นา นะ:  แบบนั้นก็เสียของแย่สิ? นายยังไม่ได้เห็นผลของมันเลยนะ //นั่งยองๆ ลงแล้วเชยคางอาริ .. มองใบหน้าที่กำลังหอบ แล้วยิ้มเมื่อยิ่งอีกฝ่ายหายใจเร็วเท่าไหร่ ฤทธิ์ยา ก็จะยิ่งส่งผลเร็วเท่านั้น ...// ไม่ได้กลิ่นหรือครับ กลิ่นเฉพาะของนายที่ปนออกมา ยั่ว ยวนผมอยู่เนี่ย? ก้มลง ดมไปตามตัวของอาริ
อาริซาโตะ:  ผมไม่อยากได้กลิ่น...แฮ่ก... อะไรทั้งนั้นล่ะ... .//หันหน้าไปทางอื่น
นา นะ:  ใช้นิ้วเขี้ยไปตามคอเสื้อเปิดดูอกขาวๆ ที่กระเพื่อมถี่ขึ้น? ..// มันออกจะหอม นะครับเหมาะกับท่านชายมากเลยละ ไม่ว่าผู้ชายแบบไหนก็ทนกับความยั่วยวนของกลิ่นมันไม่ได้ ...หึหึหึ// ทิ้งกระปุกยาในมือลงบนหน้าขาอาริ ตั้งใจให้โดนจุดกลางร่าง..ขณะจ้องหน้า ที่หลบตาหนี
อาริซาโตะ:  อือ... ก็ผมไม่ชอบ หยุดซักทีเถอะ
นานะ:  ไม่คิดว่าแบบนั้นนะ...? //ก้มลงมอง ที่เป้ากางเกงของอาริขณะพูด
อาริซาโตะ:  นั่นก็เรื่องของนายเซ่ .//ดึงผ้าที่มัดให้หลุดแต่ก็ไม่หลุดซะที ฉันจะกลับห้อง
นา นะ:  เอามือทำเป็นหยิบกระปุกยาที่ทำหล่น ... แล้วดีดฝาออก ..// อ๊ะ ยาหกเรอะกางเกงนายหมดเลยนะเนี่ย? ...//ป้ายยาไปที่กางเกงระหว่างพูดก่อนจะดึงกางเกงอาริซาโตะ ต่ำลงมา ... ขณะกลิ่นกำยานฉุน มอมกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ อย่างเข้มข้นขึ้น
อาริซา โตะ:  ผมเห็นนะว่าตั้งใจน่ะ! เฮ้ย อย่าดึงกางเกงเซ่ .//โวยวาย อึก... .//สะบัดหน้าไปมาเพื่อไม่ให้ได้กลิ่นที่ลอยมา (ลูกผมโดยมอมยาซะแล้ว... ทั้งที่มอมเหล้าไม่เป็นอะไร ฮ่ะๆ)
นานะ:  ก็มันเลอะอะ... จะเช็ดให้ไง ..//เอามือลูบไปตามผิวผ้าลูบต้นขาไปมาแล้วเลื่อนไปจับตรงที่เลอะแล้วกดมือ วาดเป็นวงกลม..แตะบางสิง่ที่อยู่ลึกลงไปใต้ผ้าแล้วขยี้มือแรงๆ ..กระตุ้นความรู้สึก
อาริซาโตะ:  ม...ไม่ต้องเช็ด เดี๋ยวผมเช็ดเอง ดะ...เดี๋ยว อย่าโดนตรงนั้น!!! .//ดิ้น เอามือออกปายยยยยย
นา นะ:  มีอะไรแข็งๆอยู่ตรงนี้ด้วย นายเป็นมะเร็งหรือเปล่าเนี่ย? ..//เงยหน้ามอง แล้วลูบคลำจุดแข็งกลางร่างของอาริ ขยำและนวดเบาๆ ...ขณะถาม

อาริซาโตะ:  อย่ามาทำเนียนอินโนเซนต์นะ!!!! .//เอาเท้ายัน พอเลยๆๆๆๆ .//หน้าแดงฉ่าเพราะฤทธิ์ยา
นา นะ:  โดนยัน //ไหนให้ผมดูซิ เพื่อเป้นอะไรจะได้รักษาทันท่วงทีนะ //ดึงกางเกงอาริออกจากเอว งัดเอาอวัยวะที่ดูจะป่วย จนบวมเป่งออกมา ชูชันอยู่ด้านนอก ..//อืม? ดูจะแข็งแรงดีนะ? แข็งเกินไปหรือเปล่า? ..//เอานิ้วดีด เป็นการทักทาย
อาริซาโตะ:  อึก... ทำบ้าอะไร... ม..ไม่ได้ป่วยซะหน่อย .//จ้องคนตรงหน้าอย่างโกรธๆ แล้วจะดีดทำไม เจ็บนะเฟ้ย
นา นะ:  งั้นถ้าทำแบบไม่เจ็บจะดีกว่าหรือ ..? //ลูบครีมกลิ่นหอมบนแท่งเนื้อร้อน ขณะใช้มือจับแล้วชักรูดขึ้นลง เป็นจังหวะ ถลกหนังหุ้มที่ตึงเปรี๊ยะไปตามท่อนลำที่ตั้งอยู่ ..//แบบนี้ดีกว่าสินะ? ..//ถาม
อาริซาโตะ:  ยะ...หยุด อือ ไม่...เอาตรง..นี้ .//ขยับตัวหนี นะ...ในห้อง ขอร้อง ในห้องเถอะ
นา นะ:  ไม่ทันแล้วละมั้งครับป่านนี้แล้ว? ..ก็นายเลือกเอกแต่แรกนี่นา?// รูดมือขึ้นลงไปตามความยาวของลำเนื้อ ถี่และเร็ว เร่งให้อีกคน ปลดปล่อยความรู้สึกที่กำลังเข้าจู่โจม ให้ล้นออกมา ... ขณะขยับตาม สะโพกที่ยกหนีเป็นระยะๆ
อาริซาโตะ:  อา... พอแล้วๆ อึก .//กัดแขนเสื้อตัวเอง
นานะ:  เปิดคอเสื้อออกแล้วเอาหน้าก้มลงเลียและ จูบลงบนผิวร้อน กระตุ่นจุดเดือด ขณะมือก็ยังยังปรนเปรอส่วนหน้าให้อย่างต่อเนื่อง ...
อาริซาโตะ:  อือ!!!! .//ดิ้นหนี มันจะ..อา...เป็นรอย พอเถอะ แฮ่กๆ...
นา นะ:  ไม่ฟังเสียงทัดทาน พร้อมฝังเขี้ยวลงบนผิวสะอาด ..แล้วจูบทับอย่างนุ่มนวล น้ำใสๆ เอ่อเลอะมือ..จึงกดส่วนปลายย้ำนิ้วแรงๆ และปล่อยออก

อาริซาโตะ:  อือ... อ๊า .//เผลอร้องออกมาเลยรีบเอาแขนมาปิดหน้า บ้าเอ๊ย...
นา นะ:  ไล้จูบขึ้นไปตามคอและจูบลงที่คางของอาริ ก่อน เพิ่มความรุนแรงและรุกที่จุดกลางร่างแรงขึ้นอีก แบบที่อาริชื่นชอบ ... เสียงหอบๆ เบาๆ ของอีกฝ่ายฟังยั่วยวน จนคิดไปว่า"ไม่ใช้ก็คงได้ละมั้งนะ?"
อาริซาโตะ:  อืม... .//ขยับขาขึ้นมานิดหน่อย แก้มัด...อา...ซะที...ซิ
นานะ:  เอางั้นเรอะ? ... แต่แกะมือเดียวมันไม่ถนัดนะ? ..// มองมือที่แดงเพราะโดนมัดแล้วมองหน้าของคนที่ขอร้อง
อาริซาโตะ:  ก็ปล่อยมือข้างนั้นออกซิ .//มองกลับ มือ...ผมชา ไปหมดแล้ว .//(แกล้ง)ทำหน้าน่าสงสาร
นานะ:  กระตุกส่วนปลายของอาริ แรงๆ ...// คิดหรือว่าผมจะทำให้ฟรีๆ? มีอะไรแลกไหม?
อาริซาโตะ:  อึก... แลก?... แลกอะไร .//มอง ผะ...ผมบอกแล้ว นี่นา ว่าไม่มีเงิน...
นานะ:  แรงงาน หรือ ร่างกาย? ..//จับเซ็นสัญญา ทาส
อาริซาโตะ:  เฮ้ยๆ ดะ เดี๋ยวๆ
นานะ:  พิมพ์นิ้วมือลงบน เอกสาร แล้วเก็บ จากนั้นจึงปล่อยมือจากจุดสำคัญมาแกะเชือกให้อาริซาโตะ แทน
อาริซาโตะ:  นั่นมัน สัญญาอะไร ผมไม่ได้บอกจะทำสัญญานะ .//หลุดจากการโดนมัดแล้วพุ่งเข้าไปจับคอเสื้อนานะ+กลิ้งตกบันได
นานะ:  กลิ้งไปตามแรงผลัก หลังกระแทก บันได ..//หืม? ไม่แน่ใจนะว่านายจะมีแรงอยู่ได้ ...
อาริซาโตะ:  เหวอ!!! .//ลุกจากตัวนานะแล้วพยายามดึงกางเกงขึ้น

นานะ:  เอาละ ...ตกลงชอบอันไหน? มากกว่ากัน? ที่ให้ทดลองใช้ ..//ถาม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อาริซาโตะ:  ไม่ชอบอะไรทั้งนั้นล่ะ! .//เดินข้ามตัวคนที่นอนขวางทางอยู่และไม่ยอมมองหน้า
นา นะ:  ดีดนิ้ว แล้วกลิ่นฉุนอ่อนๆ เตะจมูกอาริ จนทำให้มึนงง และหมดแรง ...// งั้นโดราเอ้ย นานะขอเสนออีกชิ้นแล้วกันนะ ต้องถูกใจนานแน่ ...// อุ้มอาริที่ทรุดลงใส่บ่าแล้วแล้วแบกเข้าห้องตัวเอง
อาริซาโตะ:  อะ...อะไร... .//มึนจนทรุดแต่ก็โดนอุ้มขึ้นบ่า ปล่อย...
นา นะ:  จับโยนลงเตียงผ้านวม นุ่ม .. แล้วหันไปจุดธูปหอมสร้างบรรยากาศ ..// เอาละมาเริ่มจาก หนึ่งใหม่อีกครั้งละกัน? ..//เห็นด้วยไหม? ..//ลอยหน้าถาม
อาริซาโตะ:  จะทำอะไร... .//หันมองซ้ายขวาแต่ไม่มีแรงลุกหนี เลิก...ยุ่งกับผม...ซะที
นา นะ:  ดึงเชือก ที่เป็นปมมัดเสื้ออยู่ให้หลุดออก ถอดเสื้อบางๆ สไตล์อาหรับ ...ออกจากตัวอาริ แล้วดมกลิ่น ..//ผมออกจะชอบกลิ่นครีมนี่นะ ..แต่ต่างคนก็ต่าง รสนิยมคิดว่า... เมื่อคุณไม่ชอบทั้งครีม และกำยานหอม ก็ขอเสนอน้ำมันหอม... แต่มันค่อนข้างจะแรงนะ ..แถมวิธีใช้ก็.....//พูดไปก็ค่อยๆ ปลดกางเกง อาริออก แล้วดึงไปตามความยาวของขา ล่นลงที่ละนิดๆ จนหลุดออกไป
อาริซาโตะ:  ย...หยุด .//มองคนตรงหน้าที่กำลังถอดเสื้อผ้าของตัวเอง...พยายามขยับหนีเท่าที่จะทำได้
นา นะ:  พออีกฝ่ายขยับ ก็ทำให้ แก้ชุดได้ง่ายขึ้นเมื่อแรงกดทับมันหายไปบางส่วน .. จนตรงหน้าเหลือเพียงนักเดินทาง ยากไร้ ที่เหลือแต่ตัวเปล่าอย่างแท้จริง อกมีรอยฝันและ รอยจูบจางเก่าอยู่ .. แต่มันไม่สะดุดตาเท่าแก่นกลางร่างของ อาริ ..ใช้มือคลำเล่น เบาๆ .. แล้วค่อยๆ ดันขาทั้งสองข้างตั้งชันขึ้นขณะ สายตาจับจ้องไว้ต่ำและลึกกว่านั้น .. // ผมเป็นพวกช่างตื้อเสียด้วยสิ แล้วเชื่อว่า ของอีกชิ้นนายต้องพอใจแน่ๆ .. //ยกยิ้มกว้าให้ ..

อาริซาโตะ:  เกลียดคน...แบบนาย อือ ชะมัด...เลย
นา นะ:  ดันขาสองข้างให้ยกขึ้นสูง แสดงจุดสงวนให้ลอยชัดขึ้น ..// ของชิ้นต่อไปเป็นน้ำมันหอม นะครับเวลาก็ง่ายๆ แค่ทาไปเท่านั้นจะรู้สึกแบบ สุดๆ ไปเลยละ แถมทำให้คึกคักไม่มีหยุดด้วย หึหึหึ ..//หยิบน้ำมันหอมออกมา เทราดไปบน แก่นกายของอาริ จนไหลเยิ้มลงมา เป็นทางไปตามผิวขาวๆ ...//รู้สึกอะไรบ้างไหม? ... //ถาม
อาริซาโตะ:  ทำบ้าอะไร .//มองการกระทำของอีกฝ่าย อึก... มันร้อน...
นานะ:  เอามือขยำของเหลวนืดบนแท่งเนื่้อของอาริซาโตะ ช้า ..ขณะมองหน้าดูปฏิกิริยาเอาไว้//ถามจริงไม่รู้จริงหรือ?
อาริซาโตะ:  ฉัน..หมายถึง เทบ้าอะไรลงไป .//เลื่อนมือไปกำผ้าคลุมเตียง
นา นะ:  ยิ้ม //เริ่มสนใจแล้วละสิว่ามันคืออะไร ? ก็แค่ยาปลุกเซ็กส์ แบบ ทำให้คุณรู้สึกมากๆ เวลาทำกิจกรรม ผมแนะนะที่พิเศษเวลาใช้ก็คงจะเป็นตรงส่วนหน้า และ...ตรงจุดนี้? ..//เอานิ้วมือที่เปื้อนน้ำมันหอม กดลงเข้าไปในช่องทางของอาริที่เดียวมิดนิ้ว...แล้วผัสผัสภายในช้าๆ ใช้รู้สึกถึงการเข้ามาอย่างชัดเจน
อาริซาโตะ:  อะ... มันเจ็บนะ ทำแบบนั้นน่ะ .//น้ำตาเล็ด...เริ่มมีแรงขยับตัว
นา นะ:  ก็แค่ตอนแรกเท่านั้นแหละ ..//ค่อย สอดนิ้วเข้าออกช่องทางถี่ขึ้นสลับช้าเร็ว ...แล้วสอดนิ้วเพิ่มขึ้นทีละนิ้วๆ ...สารเหลวเหนียวลื่น ทำให้นิ้วเข้าออกได้ง่าย และเคลือบไปทั่วช่องทางในไม่ช้า ... //
อาริซาโตะ:  อึก อา.... พอๆ ร้อนไปหมดแล้ว .//ดึงหมอนที่อยู่ใกล้ตัวโยนไปหานานะแต่ขว้างเบาจัดเลยไม่ถึง
นา นะ:  รับเอาหมอนที่ปามาให้ มาหนุนที่ก้นของอาริ แล้วกระแทกนิ้วถี่ใช่ช่องทางจนเกิดเสียง ...//ก่อนหยดน้ำมันหอมลงบนตัวอาริให้มันไหลไปตามการขยับหายใจ เป็นการเรียก ..// อืม? ตอนนี้คงพอได้แล้วละนะ..? ใช่ไหม? ยึดขาทั้งสองข้างไว้ดึงเข้าหาตัวแล้วบดเอวไปกับสะโพกอาริ ...
อาริซาโตะ:  .//ปัดน้ำมันหอมที่ค่อยๆ ไหลมา เยอะเกินไปแล้ว เหนียวชะมัด...

นา นะ:  นั่นสินะงั้น เอาอะไรที่เหนียวน้อยกว่าน้ำมันบ้างแล้วกัน ...// ระหว่างที่อาริสนใจอยู่กับน้ำมัน ก็ค่อยๆ กดของตัวเองลงไปในช่องทางที่ได้ใช้นิ้วเบิกทางไว้ก่อน ...กัดฟันด้วยความเสียว ค่อยๆ ดันตัวเขาอย่างต่อเนื่อง ..
อาริซาโตะ:  นานะ! .//สะดุ้งแล้วเงยหน้าขึ้นมามองแล้วพยายามใช้แรงที่มีดันคนตรงหน้าออก
นา นะ:  เงยหน้ามอง อาริ แล้วปล่อยมือจากขามาจับข้อมืออาริไว้แล้วยกขึ้นเหนือหัว ...แล้วเลียริมฝีปาก ..//ท่าที่เซ็กซี่ดีนะ!..หึหึ //กดสะโพกตัวเอกเข้าไปทั้งๆ ที่อีกคนยังดิ้นคลุกคลักอยู่ใต้ร่าง
อาริซาโตะ:  ปะ...ปล่อย!!! ผมเจ็บแขนนะ .//ดิ้น
นา นะ:  เจ็บแขนก็คงดี กว่าเจ็บอย่างอื่น ..? .. มาดูกันครับว่าน้ำมันจะช่วยได้ระดับไหน?// กดเอวให้ส่วนของความเป็นชายจมลงไปในร่างของอาริจนมิดแล้วขยับกระแทกเบาๆ ประกอบการพูด
อาริซาโตะ:  อา... นานะ..บากะ .//เผลอขยับตัวตามแรงของอีกฝ่าย อือ...
นา นะ:  ภาษาอะไรนะไม่คุ้นเลยนะ? ..//เริ่มขยับตัว ถอยเข้าออกในร่างขออาริซาโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ กระแทก ตอบจังหวะการขยับตัวขออาริ จากช้าๆ เริ่มแรงขึ้น ... ขณะโน้มตัวกดมืออาริไว้ขึ้นสูงโชว์สรีระทุกส่วนสัดชัดๆ ..// อ้าขาออกอีกสิครับ ให้ผมได้เข้าไปลึกยิ่งกว่านี้อีก หึหึ
อาริซาโตะ:  อึก...อือ... .//ร่างกายไปเองอัตโนมัติ ปะ...ปล่อยแขนผมซะทีซิ... อา...
นา นะ:  ถ้าปล่อยแล้วนายจะทำอะไรได้หรือไง? ... //ก้มลงต่ำจ้องตา อีกฝ่ายขณะขยับตัวรุกช่องทางที่เปื้อนคราบน้ำมันอย่างรุนแรง ..กระแทกจนเกิดเสียงและร่างขออาริไหวไปทั้งตัว ก่อนจะค่อยๆ ปล่อยมืออาริออก ตามที่อีกฝ่ายขอ
อาริซาโตะ:  อะ...อ๊า พอแล้ว... .//คว้าแขนนานะไว้แล้วจิกเต็มแรง ผมร้อน อือ... .//หน้าสีขึ้น...เริ่มหายใจเร็วขึ้น

นา นะ:  เท้าแขนทั้งสองไว้ข้างตัวของอาริ แล้วก้มลงจูบไปตามแผงอก แล้วประกบปากจูบ ปิดเสียงร้องเอาไว้เมื่อส่งเสียงดังขึ้นจนน่าสงสาร ..//เบียดสะโพก ใส่ช่องทางแนบชิดจนแทบไม่มีช่องว่าง ..ก่อนจะถอดออกรวดเดียวและ กดใส่ซ้ำลงไปอีกจนมิด ทำซ้ำๆ สลับกับเร่งจังหวะเหมือนกำลังจ้วงแทงใส่ร่างอาริอย่างไม่นับรอยแผล
อา ริซาโตะ:  อือ!!! .//ผลักอีกฝ่ายออกเมื่อเริ่มหายใจไม่ออก แฮ่ก แฮ่ก พะ...พอแล้ว .//กัดฟันพูดพร้อมเอามือปิดหน้า...น้ำสีขาวข้นเริ่มไหลออกมาปะปนกับน้ำมัน หอม
นานะ:  จะจริงหรือครับ? จะให้หยุดตรงนี้จริงหรือ? // หอบๆ ขณะถาม ก็เอามือกุมจุดอ่อนไหวของอาริใว้ ...แล้วจิกส่วนปลายกระตุ้นอารมณ์ให้
อาริซาโตะ:  อึก... มะ...ไม่ไหวแล้ว... .//มองผ่านช่องว่างของนิ้วมือ
นา นะ:  เหมือนได้กุมคันบังคับอันโปรด ใช้มือใหญ่จับส่วนหน้าของอาริโยกไปมาแล้วรูดขึ้นลง ขณะ ..รุกรานช่องทางด้านหลัง ไม่ได้ขาด ส่งนักเดินทางที่หลงมาให้ถึงฝั่งนึงของขอบเส้นความรู้สึก ...
อาริซาโตะ:  อือออออ .//ปิดปากตัวแน่นก่อนปล่อยออกมาจนหมด แฮ่กๆ... .//ปล่อยมือออกจากปากอย่างเหนื่อยๆ
นา นะ:  ดึงแก่นกายออกมา แล้วปล่อยตามออกมาจนเลอะหน้าขาของอีกฝ่าย ขณะหอบน้อยๆ ...//ผมบอกแล้วว่า มันนี้ละเด็ดสุด ใช้ไหมละครับ อาริ? ..ถามอีกคน ก่อนจะหยิบผ้าห่ม ออกมาคลุมตัวอาริไว้ แล้ว เดินออกไปเมื่อได้ยินเสียงใครบางคนเรียก ...

+++++++++++++++++++++

[Yaoi] PatxNapat NC20

นภัทร :  .....หอมว่ะ // จมูกฝังเสื้อพัต ...ในหัวคิดถึงความอบอุ่นของแม่เมื่อครั้งยังเด็ก
พัตเตอร์ : ซุกขนาดนี้จะยั่วผมให้ตายเลยเหรอครับ? //มองคนที่ยังซุกตัวเองไม่เลิก
นภัทร :  ...........อยากคิดอะไรก็คิด //พูดตัดรำคาญเพราะไม่มีอารมณ์จะเถียง ...กำลังคิดถึงแม่นี่ - -
พัตเตอร์ : ฉันไม่ใช่แม่นายนะ.... - -+
นภัทร :   งั้นเมีย? //กำชายเสื้อไว้ ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ
พัตเตอร์ : ส่ายหัวกับคนที่เหมือนเด็กแล้วอุ้มพาดบ่าแม่ม//เมาแล้วเพ้อสินะ...
นภัทร :  เฮ้ย!!! // สะดุ้งโหยง จู่ๆตัวก็ลอยหวือขึ้น // นายจะพาไปไหนวะ!? // ทุบหลังอีกคนบึ้ก! (วันนี้นอนดึกได้ แต่ทุกคนชอบนอนเช้ากันอ่ะ QAQ )
พัตเตอร์ : อยู่เฉยๆเถอะน่า! หรืออยากลงไปกองกับพื้นตอนนี้? //อุ้มอีกคนเดินขึ้นชั้นบน ไปที่ห้อง102 (บอกเป็นนัยๆว่ากดได้สินะ -..-)
นภัทร :  //เห็นเลขห้องแล้วเบิกตากว้าง รีบยั้งพัตทันที // พัตเตอร์! ฉันอยู่ห้อง117 เว้ย!! พาฉันกลับห้อง! // ทั้งถองเข่า ทั้งทุบหลัง(แรงเยอะนะ)
(ณ จุดๆนี้....คงไม่ต้องพูดอะไรมาก 555555)

พัต เตอร์ : แล้วใครบอกว่าจะพานายกลับห้องนาย? - -+ //จุกกับแรงขัดขืนแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อย ไขประตูเข้าห้องตัวเองแล้วปิดประตูด้วยเท้า ทั้งที่ยังอุ้มอีกคนพาดบ่าอยู่แล้วเหวี่ยงอีกคนลงบนเตียง
นภัทร :  ไอ้เวรเอ๊ย!! นี่แกคิดจะทำบ้าอะไรกันแน่!? // จุกจนตัวงอ แรงเหวี่ยงของพัตนั้นแรงพอจะทำให้เขามึนไปสักพัก แต่ด้วยความถึกทำให้ยังมีแรงถีบเข้าที่ท้องพัตได้
พัตเตอร์ : ชิ! แรงเยอะแท้วะ - - //เบี่ยงตัวหลบลูกถีบของภัทรแล้วจังแทรกตัวเข้าที่หว่าขาอีกคนในจังหวะที่ เผลอ จับมืออีกคนไว้แล้วกดลงกับเตียง ก้มลงซุกจมูกลงกับซอกคอขาวแล้วกัดเม้มเบาๆ
นภัทร :  อะ…หยุด!! ไอ้เชรี่ยนี่!!! // ปากยังด่าไม่หยุด แต่พอถูกขึงไว้เลยไม่สามารถขยับได้ ถูกไซ้คอเป็นครั้งแรกจึงขนลุกเกรียวตั้งแต่ต้นคอถึงแก้ม
พัตเตอร์ : /ไม่สนใจเสียงร้อง ปลายจมูกสัมผัสได้กับขนที่ลุกที่ซอกคอเลยเงยหน้าขึ้นมองอีคน //หึ ครั้งแรกเหรอครับ?//ดึงเน็กไทด์ของตัวเองแถวๆ เตียงมาแล้วมัดมืออีกคนไว้ ประกบริมฝีปากบดกับปากบางแล้วแล้วกัดปากอีกคนจนได้กลิ่นคาวเลือดรสฝาดที่ แทรกซึมเข้ามาในรสจูบ
นภัทร :  ก็ใช่น่ะสิ! อุ๊บ! อืมมม อื้มม!! // สองมือถูกพันธนาการแน่นจนดิ้นไม่หลุด ยิ่งดิ้นขืนมากก็รังแต่จะทำให้เกิดรอยแดงรอบข้อมือจนแสบไปหมด สัมผัสได้ถึงความร้อนจากปลายลิ้นที่แทรกผ่านมาในโพรงปาก รสเลือดฝาดทำให้สะอิดสะเอียนไม่น้อย

พัตเตอร์ : //เกี่ยวลิ้นอีกคนไว้แล้วเอียงคอปรับองศาให้ถนัดมากขึ้นจับหน้าอีกคนไว้ไม่ ให้หนี ดูดลิ้นเรียว สัมผัสกลิ่นเลือดน่าสะอิดสะเอียนสำหรับคนตรงหน้ากลับกระตุ้นอารมณ์ให้ตัวเอง หยิบมีดพกที่พกอยู่กับตัวออกมาแล้วกรีดเบาๆไปที่เสื้อที่ภัทรใส่อยู่ ด้วยความคมของมีด เพียงแค่เบาๆ ก็ทำเอาเสื้อบางๆ ขาดวิ่น แถมการดิ้นรนยังทำให้พลาด ปลายมีดเกี่ยวผิวขาวจนเลือดไหลซึม
นภัทร :  //เบิกตากว้าง พอผิวเนื้อเปลือยเปล่าแล้วยังรับรู้ถึงความแสบทั่วบริเวณที่ถูกคมมีดกรีด ผ่าน ยิ่งถูกเหงื่ออุ่นๆที่เกิดจากอุณหภูมิร่างกายทั้งคู่หยดใส่แล้วยิ่งแสบไปกัน ใหญ่ // อื้ออ!! อือออออ~!! //ถูกตระโบมจูบร้อนแรงจนปากช้ำไปหมด แถมยังอึดอัดเพราะขาดลมหายใจอีกด้วย กระทุ้งเข่าใส่หน้าท้องพัตสุดแรง
พัต เตอร์ : อึก../โดนกระทุ้งใส่ซะจุก กัดฟันกรอดกับอีกคนที่ไม่ยอมนิ่งอยู่เฉยๆซักที /เลื่อนตัวขึ้นมานั่งทับบนหน้าขาของภัทร ไม่ให้ขยับขาได้ ผละจูบออกจากอีกคนที่แทบจะขาดใจเพราะขาดอากาศ แต่เลื่อนไปขบติ่งหูอีกคนสลับกับเลียหลังใบหูแทน ไล้จมูกลงมาที่ซอกคออีกครั้ง แล้วขบกัดเบาๆ ฝากรอยไว้กับทุกที่ที่จะเข้าถึงสลับกัดแรงบ้างเล็กน้อยอย่างหมั่นเขี้ยว มือก็ดึงเสื้อที่ขาดออกไปจนร่างกายท่อนบนเหลือแต่ผิวขาวๆ กับรอยแผลที่มีรอยเลือดสีแดงเร้าอารมณ์อยู่ตรงหน้า

นภัทร :  // พออีกคนถอนจูบก็หอบฮั่ก สูดเอาอากาศเข้าปอดเต็มที่ แต่พอพัตเริ่มลงลิ้นไปตามใบหูและหยอกเย้ากับซอกคอก็เริ่มตัวสั่นด้วยความขน ลุกเพราะว่าไม่เคยเป็นฝ่ายถูกกระทำมาก่อน หลับตาปี๋โดยสัญชาตญาณทันที // พัต...แกคิด...อ๊ะ! อือออ...// หลุดครางเสียงแผ่ว เพราะส่วนไวต่อสัมผัสเบื้องล่างเริ่มตื่นตัว // คิดอะไรอยู่! ทำแบบนี้ทำไม!? // ร่างกายเริ่มกระตุกเบาๆ ผิวที่เป็นสีชมพูเริ่มแดงเรื่อ
พัต เตอร์ : ชะงักไปวิหนึ่งกับคำถามอีกคน/ /ไม่มีเหตุผล ถ้าผมอยากทำ ผมอยากได้อะไรก็ต้องได้//เลื่อนจากซอกคออีกคนต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงยอดอกสีสวยที่ชูชันสู้กับปลายลิ้นที่ไล้เลียไปช้าๆ มืออีกข้างก็บีบขยี้กับยอดอกข้างที่เหลืออยู่ลูบไล้แผ่นอกขาวอย่างนึก สนุก... สลับมาดูดยอดอกอีกข้างที่ขยี้อยู่ ฝากรอยสีแดงจางๆไปทั่วแผลงอกของภัทร มือลูบต่ำลงไล้ผ่านหน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อเป็นรอนเล็กๆอยู่ ลูบต่ำลงๆ จนถึงขอบกางเกงอีกคน แล้วขย้ำไปที่เป้ากางเกงอีคนเต็มแรง //มาถึงขนานนี้แล้วนายยังจะกล้าปฎิเสธผมอีกเหรอ?

นภัทร :  //เหตุผลของพัตทำให้เขาอยากต่อยคนตรงหน้ามาก แต่เพราะถูกมัดไว้จึงทำอะไรไม่ได้ไปมากกว่าการจำยอม แต่เขาเองก็ปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่า ยามที่ลิ้นร้อนไล่ฝากรอยสีกุหลาบไปทั่วแผงอกและยอดอกสีระเรื่อนั้นรู้สึกดี ขนาดไหน // อะ...อาาา....อ่ะ อ๊ะ... // ปลายเท้าเหยียดเกร็ง แม้แต่มือที่ถูกมัดไว้ยังเกร็งและขยับไปมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายที่ไม่เคยโกหกใครทำให้แอ่นอกขึ้นสูงกว่าเดิมนิดหน่อย // อ๊าา! ย อย่าจับสิวะ!! // เอ็ดใส่พัตที่กุมส่วนสำคัญไว้แน่น หุบขาและหนีบมือพัตไว้ทันที แก้มเริ่มขึ้นสีระเรื่ออย่างเด่นชัด
พัต เตอร์ : มองดูแมวน้อยที่ยังคงความดุเอาไว้ถึงแม้จะถูกถอดเขี้ยวเล็บหมดแล้ว(?)/ พยายามปลดกางเกงกันกางเกงชั้นในอีกคนออกอย่างยากลำบากเพราะคนข้างล่างไม่ให้ ความร่วมมือ แต่พอถอดกางเกงออกได้ก็เผยให้เห็นแกนกายที่ขยายจนสุดขนานตั้งชูชันอยู่ตรง หน้า เหลือบมองใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อที่เซ็กซี่เหลือเกินในสายตาตัวเองแล้ว แสยะยิ้ม แทรกตัวเข้าที่หว่างขาของภัทร แนบชิดจนสะโพกอีกคนเกยกับหน้าขาตัวเองแล้วเอื้อมมือไปจับแกนกายของภัทรชัก รูดขึ้นลงเบา /ตรงไหนนะ ที่ไม่ให้ผมจับ?//เร่งจังหวะเร็วขึ้นอีกนิดแล้วแกล้งด้วยการเอาเล็บครูดกับ ปลายส่วนอ่อนไหวเบาๆ

นภัทร :  //แม้จะพยายามยื้อไว้ไม่ให้เปลื้องปราการสุดท้ายของเขาได้ แต่สุดท้ายก็ถูกปอกเปลือกจนหมด แม้จะไม่เขินอายที่เหลือเพียงร่างเนื้อเปลือยเปล่า เพราะโป๊บ่อยจนชินอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ทำให้หน้าร้อนจนแทบไหม้ก็คือสิ่งที่พัตเตอร์กำลังทำตอนนี้ต่าง หาก.....// อ๊ะ! อือออ...ฮืมมมม์......อะ...เวรเอ๊ย! คราวหน้าจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก!! // สัดส่วนแข็งขืนสั่นระริกและเกร็งสุดตัว ทั้งยังเสียววาบเมื่อถูกรูดรั้งปรนเปรอด้วยมือข้างนั้นของพัต เสียงครางในลำคอจึงดังไม่หยุด
พัตเตอร์ : มองแก่นกายแข็งขืนที่เริ่มมีน้ำใสๆ ไหลออกมา พักมือแล้วถอดชุดเมดเกะกะของตัวเองออก รวมถึงบ็อกเซอร์ที่ใส่อยู่ด้วย /ช้อนตัวอีกคนขึ้นนั่งบนตักตัวเองแล้วแก้เชือกที่มัดมือไว้ออกแล้วจับมืออีก คนให้มาจับที่แกนกายตัวเอง/รู้ใช่มั๊ยว่าต้องทำยังไง?//จับแกนกายอีกคนแล้ว ขยับมือรูดเข้าออกอีกครั้ง อีกมือก็โอประคองแผ่นหลังอีกคนไม่ให้หงายหลังลงไป

นภัทร :  ถึงกับหน้าซีดเผือด แต่ด้วยความที่ไม่อยากเสียหน้าจึงยกยิ้มเยาะ // มีแต่เด็กเท่านั้นที่ไม่รู้ว่าทำยังไง.... // พอสองมือเป็นอิสระก็ค่อยๆ วางบนไหล่ลาดของพัต บีบเบาๆ เพราะรู้สึกเกร็งขึ้นมา...เลื่อนมือลงช้าๆ แล้วลูบไล้ส่วนอ่อนไหวของพัต นวดคลึงจนมันยืดขยายเต็มที่จนแข็งสู้มือ หลับตาลงแล้วขมวดคิ้วเครียดๆ....
ในเมื่อเขาไม่เคยเป็นฝ่ายรับมาก่อนแล้วจะทำได้มั้ยเนี่ย...
พัต เตอร์ : ยิ้มน้อยๆ กับคนที่ดูเหมือนยังไม่ค่อยเป็นงาน แล้วบีบรัดท่อนเนื้อแข็งของอีกคนแน่นขึ้น ขยับมือเป็นจังหวะ เร่งเร้าจังหว้ให้เร็วขึ้นรับกับอารมณ์ของอีกฝ่าย จูบที่เปลือกตาที่หลับแน่นเบาๆ ลงมาเรื่อยๆจากเปลือกตา ปลายจมูกแล้วประกบปากกับภัทรอีกครั้ง
นภัทร :  อะ...ฮืมมมม์.....อาาาาห์.....// ครางในลำคอเสียงต่ำ แกนร้อนกระตุกเบาๆ น้ำใสๆเอ่อท้นส่วนยอดสีชมพูสด รับรู้ถึงสัมผัสอ่อนโยนที่เปลือกตา...ปลายจมูก...เรื่อยมาถึงริม ฝีปาก...เผยอปากแล้วรับเอาลิ้นร้อนของพัตที่แทรกเข้ามา ส่งลิ้นของตนร่วมเกี่ยวกระหวัดรัดพันกันชุลมุน ทำให้อุณหภูมิภายในสูงขึ้น มือนึงยังคงขยับรูดรั้งแก่นกายร้อนของพัต นิ้วโป้งบดคลึงส่วนปลายอย่างช่ำชอง มืออีกข้างยึดไหล่อีกคนไว้แน่น

พัต เตอร์ : เกี่ยวดูดลิ้นภัทรไว้ เอียงคอเล็กน้อยเพื่อให้สอดลิ้นได้ดีขึ้น สัมผัสได้ถึงน้ำใสๆที่ไหลออกมามากขึ้น รวมทั้งแก่นกายตัวเองที่อีกคนจัดการอยู่ก็พองขนายเต็มที่ รูดแกนกายร้อนเร็นขึ้นแล้วจับรวบเข้ากับแกนกายใหญ่ของตัวเองที่อีกคนกำลัง รูดรั้งไว้อยู่ จับมือประสานอีกคนรูดแกนกันทั้งสองพร้อมกัน ทั้งมือที่ต่างผิวทั้งแกนกายที้สียดสีกันเองเพิ่มความรู้สึกที่พิเศษเพิ่ม ขึ้น ในขณะที่ก็ยังคงแรกลิ้นรสจูบหวานกับอีเคนอยู่ มือที่ประคองแผ่นหลังเนียนเลื่อนขึ้นมากดท้ายทอยของร่างบางให้แนบชิดกับริม ฝีปากตัวเองยิ่งขึ้น
นภัทร :  //ขณะที่ประกบจูบกันนัวเนีย แก่นกายที่เสียดสีกันและกันประกอบกับถูกรูดรั้งพร้อมกันทำให้ความอัดอั้น ใกล้จะถึงที่สุด แต่ทว่า...เหมือนร่างกายเขารู้สึกแปลกไป...ทั้งถูกกระตุ้นจากการสัมผัสกัน แนบชิด และกลิ่นเนื้อที่ทำให้เขาเริ่มเคลิ้มและคล้อยตาม... ในที่สุดก็เป็นฝ่ายถอนจูบอ้อยอิ่ง..ทำใสๆ เชื่อมกันเป็นสายระหว่างลิ้นทั้งคู่ ค่อยๆ สบตากับพัต ด้วยใบหน้าที่แดงจัดและดวงตาสีทับทิมที่ไหวระริก // พัต....ไม่พอ....ฉัน ...อยากได้มากกว่านี้... // พยายามฝืนพูดออกไป...ปลอบใจตัวเองว่าเป็นเพราะความมึนเมาจากฤทธิ์สาเกจึงทำ ให้เป็นแบบนี้

พัตเตอร์ : จำใจผละจูบออกจากอีกคน /ฤทธิ์เหล้าตั้งแต่บ่างสามทำนายเป็นมากขนาดนี้เลยเหรอ.. มันน่าจับกรอกบ่อยๆ จริงๆ// ผลักอีกคนลงบนเตียง ลูบใบหน้าชื้นเหงื่อมองสบตาดวงตาสีสวยที่เยิ้มยั่วยวนอยู่ตรงหน้า จัดขาอีกคนให้ตั้งขึ้น แล้วค่อยๆ กดนิ้วเข้าไปในช่องทางสีสวยช้าๆ ด้วยเพราะยังไม่เคยผ่านอะไรมาทำให้ช่องทางคับเกร็งแน่นจนเข้าไปได้ครึ่งนิ้ว จึงค่อยๆ หมุดกวาดผนังนุ่มด้านในให้ตื่นตัวแล้วดันช้าๆ เข้าไปจนสุดนิ้ว ขยับเข้าออกเบาๆสร้างความเคยชินสลับกับงอนิ้วนิดๆ เป็นบางครั้ง
นภัทร :  พูดมากว่ะ...// กำลังจะด่าต่อแต่เมื่อนิ้วที่คว้านลึกทั่วช่องทางคับแน่น ความเจ็บแสบนั้นทำเอาเขาเผลอสูดปากครางเครือ // อ๊ะ!! อ๊าาาา!! จ เจ็บ...!! // ยิ่งพัตใช้นิ้วแกร่งนั่นคว้านไปทั่วและลึกมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งกดถูกจุดกระสันจนต้องร้องเสียงหลง จะว่าเจ็บก็เจ็บ จะว่าเสียวก็เสียว ก่อนช่องทางแคบจะค่อยๆปรับสภาพให้นุ่มและพร้อมที่จะรับสิ่งที่มากกว่านั้น อีกหลายเท่า

ผนังนุ่มร้อนตอดรัดนิ้วอีกคนแน่นตามสัญชาตญาณ ปรือตามองพัตอย่างมีความหมายว่าพร้อมแล้ว
พัต เตอร์ : ถอนนิ้วออกจากช่องทางสีสวย มองสบสายตาที่สื่อความหมายของอีกคน /ดันขาเรียวทั้งสองให้แยกออกจากันมากที่สุดแล้วค่อยๆ สอดแกนกายตัวเองเข้าไปในช่องทางนุ่ม ความคับแน่นทำให้ไม่สามารถกดแกนกายเข้าไปจนสุดได้ ดึงแกนกายออกมาแล้วลองสอดเข้าไปใหม่แล้วพยายามดันมันเข้าไปจนสุดแต่นั่นก็ทำ ให้ช่องทางที่ไม่เคยผ่านอะไรมาก่อนถึงกับปริแตก เลือดที่ไหลออกมายังเป็นตัวช่วยหล่อลื่นได้บ้างแต่ก็ยังไม่เพียงพอ เกี่ยวขาภัทรข้างหนึ่งขึ้นพาดตัวเองไว้ แล้วลองค่อยๆ ขยับเข้าออกช้าๆ
นภัทร :  อะ อ๊าาาาาาาาา!!!!! // เมื่อถูกรุกคืบเข้าภายในช่องทางลับที่หวงแหนมาตลอดก็หวีดร้องลั่น สองตาเบิกกว้างจนถึงที่สุด น้ำตาไหลพรากเป็นสายด้วยความเจ็บปวด ความเจ็บร้าวแล่นริ้วตั้งแต่ช่องทางคับแน่นไปจนถึงไขสันหลัง มือเรียวทั้งจิกทั้งขยุ้มผ้าปูเตียงจนยับย่นเพื่อระบายความเจ็บปวด สองขาที่ถูกจับแยกก็เกร็งจนปวดไปหมด แต่ปวดขาหรือจะสู้ปวดร้าวที่ช่องทางซึ่งภายในฉีกขาดไปแล้ว เลือดสดๆไหลย้อยไปตามโคนขาขาว กลิ่นคาวคละคุ้งลอยเตะจมูกจนเวียนหัว // หยุดก่อนจะสิวะ! ไม่คิดจะถามเลยรึไงว่าขยับได้รึยังน่ะ!? // โวยวายเพราะพัตเริ่มขยับสวนแล้ว

พัตเตอร์ : จำเป็นต้องถาด้วยเหรอ?//พูดหน้าตาย แล้วหยุดขยับซักพักให้ช่องทางแน่นได้ปรับตัว แต่เลือดที่ไหลออกมาไม่หยุดก็เป็นตัวหล่อลื่นชั้นดี ก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวที่ยังคงรอยแดงไว้ทั่ว ขบซ้ำลงที่เดิมสลับกับเลียเบาๆให้อีกคนเคลิ้มลืมความเจ็บที่ช่วงล่าง
นภัทร :  นายนี่มัน…!! // ขบฟันแน่นอย่างโกรธแค้น พอพัตโน้มลงมาไซ้และชักจูงให้คล้อยตามก็ตาปรือนิดๆ แต่ด้วยนิสัยเดิมในตัวจึงไม่อยากเป็นฝ่ายยอมให้มากนัก เลยยกมือขึ้นโอบรอบต้นคอแล้วกอดแน่น ยืดคอไปใกล้หน้าพัตแล้วเอียงหน้านิดหน่อย แลบลิ้นออกมาตวัดเลียติ่งหูอย่างชำนาญ แทรกซอนไปข้างในหูก่อนผละออกแล้วเป่าลมอุ่นๆกรอกหู ผนังเนื้อนุ่มปรับสภาพช้าๆ...ทั้งยังขยับรัดแกนร้อนของพัตแน่น
พัต เตอร์ : สัมผัสที่เหมือนบอกว่าร่างกายคนข้างล้างจะพอปรับตัวได้แล้วจึงเริ่มขยับตัว ช้าๆอีกครั้ง ช่องทางคารัดแน่นยิ่งทำให้ถูกใจจนอยากจะขยับสวนแรงๆ ไปซะแต่ก็พยายามใจเย็นไว้เพื่อไม่ให้ช่องทางนุ่มต้องบาดเจ็บหนักไปมากกว่า นี้ เปลี่ยนมาประกบปากบางอีกครั้งแล้วรุกเร้าสอดแทรกปลายลิ้นไปชิมความหวานจาก ปลายลิ้นอีกคนที่เคยไปซนกันหูตัวเอง มือจับสะโพกสวยแน่นเพื่อยึดไว้ไม่ให้ถอยหนี เร่งจังหวะการขยับแกนกายในร่างเล็ก ขยับออกจนสุดความยาวแล้วกดลงไปใหม่จนมิดด้ามจงใจให้โดจุดไวต่อสัมผัสภายใน ซ้ำๆ

นภัทร :  อือออ....ฮืมมม...// ตวัดลิ้นพันกันตอบกลับร้อนแรงไม่แพ้กัน แลกรสสัมผัสหอมหวานกันจนตาปรือเคลิ้มๆ และเมื่อสิ่งที่เชื่อมร่างกันไว้เริ่มขยับเข้าออกอีกครั้งก็หลับตาแน่น ครางอืออึงในลำคอ...อยากร้องให้ลั่นห้องแต่ก็ทำไม่ได้เพราะถูกปิดปาก ผนังเนื้อนุ่มบีบรัดแกนร้อนราวกับจงใจไม่ให้เข้ามาได้ง่ายๆ แต่พออีกคนถอนกายออกแล้วบดกระแทกเข้ามาจึงกดย้ำถูกจุดกระสันอย่างแม่นยำ // อื้ออ!! อื๊ออออ!!! // ผวาจนต้องใช้เล็บจิกและข่วนแผ่นหลังของพัตรุนแรง
พัต เตอร์ : ผละจูบรสหวานออก ความตึงแน่นในช่องทางรัดรั้งจนต้องเผลอกระแทกเข้าไปด้วยจังหวะที่รุนแรงขึ้น แถมยังกระทบผ่านกับจุดกระสันเรียกเสียงครางหวาน ความเร็วและความความหนักหน่วงในจังหวะที่กระแทกเข้าออกในอยู่ในตัวภัทรส่งผล ให้ร่างเล็กสั่นคลอนไปตามจังหวะการรุกล้ำของตัวเอง ยิ่งผนังช่องทางรัดมากขึ้นก็ยิ่งกระตุ้นให้การขยับเข้าออกเร็วขึ้นตามแรง อารมณ์ที่พุ่งสูง เล็บที่จิกลงมาที่หลังตัวเองเป็นรอยแผลยาวเหมือนไม่ไกเสร้างความเจ็บปวดแต่ เหมือนเป็นสัญญาณกระตุ้นเร้าอารมณ์ตัวเองมากขึ้น

นภัทร :  อ๊ะ..อาาาาาา ....ฮะ......ฮ้าาา...อ๊าาาาาา!! พ.....พัต...เจ็บนะเว้ย...อึก....อื๊อออ..!! // จังหวะการแทกทำให้แกนร้อนบดเบียดและเสียดสีผนังช่องทางที่เต้นรัดโดย อัตโนมัติ สะโพกเด้งขึ้นลงสอดประสานกับจังหวะการขยับตัวของคนบนร่าง ความเจ็บปวดผสมกับความแปลกใหม่ที่ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากทำให้เสียงครางครวญ ไม่หยุดออกจากปากตลอด // เบากว่านี้ไม่ได้รึไง!? อะ...อ๊าาาา!! ย...อื๊มมม...!! // ยิ่งพัตขยับแรงช่องทางก็ยิ่งรัดแน่นเช่นกัน
พัตเตอร์ : เหมือนหน้ามืดเพราะแรงอารมณ์ที่ปะทุมากขึ้น สนุกกับช่องทางสีสวยที่
แดง ช้ำ ซ้ำยังมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด ความต้องการตอนนี้มากเกินกว่าจะฟังเสียงที่เรียกร้องอยู่ และไม่ยอมทำตามสิ่งที่ร่างบางขอแต่กลับกระแทกสวนกับสะโพกสวยที่เด้งรับอย่าง เป็นจังหวะ จับสะโพกอีกคนไว้แน่นทั้งยังรั้งสะโพกสวยให้รับจังหวะการกระแทกของตัวเองมาก ยิ่งขึ้น กัดฟันกรอดข่มอารมณ์จากการตอดรัดเป็นจังหวะของช่องทางที่ยังคับแน่นที่ถึง แม้จะมีเลือดที่ไหลจากรอยแผลอิกขาดมาเป็นตัวหล่อลื่นแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความ คับแน่นลดลง

นภัทร :  โอ๊ย!! อึ่ก……อ๊ะ! นาย…!!! พูดภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอวะ!? // เอ็กเสร็จก็ร้องเสียงหลงกว่าเก่า จังหวะร้อนแรงที่โถมเข้ามาไม่หยุดทำให้เกินกว่าที่ร่างกายจะทนไหว แต่เพราะตนไม่ใช่คนบอบบางอ่อนแออะไรมากจึงยังประคับประคองสติไม่ให้ดับวูบไป ตอนนี้ และพอตระหนักได้ว่าพวกเขาถลำลึกไปแล้วจึงปล่อยเลยตามเลย แถมยังคอยหาโอกาสเอาคืนบ้าง // ไก่อ่อนเอ๊ย...ทำเป็นท่าเดียวสินะ? หึหึหึหึ // เยาะเย้ยเสร็จก็บีบรัดส่วนปลายแกนร้อนของพัตแน่น กระตุ้นให้อีกคนเสร็จไวๆ ไม่ว่าพัตจะต้องการหรือไม่ก็ตาม
พัตเตอร์ : ตอนนี้อย่ามาโวยวาย จำได้ว่านายขอให้ฉันใส่ไปในตัวนายเองไม่ใช่เหรอ? //จับรูดแกนกายคนตรงหน้าให้สอดประสานกับจังหวะกระแทกเข้าออกของตัวเอง จิกเล็กลงบนปลายยอดส่วนอ่อนไหวที่มีน้ำใสๆไหลอยู่เพราะได้รับการกระตุ้นแต่ ก็ยังไม่ได้รับการปลดปล่อย ช่องทางที่รัดส่วยอ่อนไหวของตัวเองแน่นขึ้นอย่างจงใจทำเอาตัวเองเริ่มมีน้ำ สีขุ่นไหลออกมาบ้างแล้วเหมือนกัน จับตัวภัทรคว่ำโดยที่ยังไม่ให้แกนกายหลุดออก แล้วยกสะโพกขาวให้ลอยขึ้นให้ขาและเข่าของภัทรตั้งกับพื้นไว้ไม่ให้ล้มลงราบ กับพื้นแล้วกระแทกเข้าจุดกระสันอย่างต่อเนื่อง มือข้างหนึ่งจับยึดสะโพกภัทรไว้ ในขตะที่อีกข้างก็ยังชักรูดแกนกายด้านหน้าอยู่

นภัทร :  อะ....อาาาา....ฮืมมมม์....อ๊ะ!! อ๊าาาาา~!! // ครางกระเส่าไม่หยุด สะโพกถูกยกให้ลอยหวือขึ้น เข่าตั้งฉากกับเตียงนุ่มซึ่งรองรับการกระแทกได้อย่างดี สองมือยึดเตียงไว้และจิกแน่น พอถูกปรับให้เปลี่ยนท่าจึงทำให้ทำให้แก่นกายที่สวนกระแทกเข้ามาเสียดเสียว ได้ลึกและแรงกว่าเดิม เสียงเนื้อกระทบเนื้อกันดังลั่นห้อง และถ้าหากมีใครกำลังดูพวกเขาผ่านกล้องวงจรปิดล่ะก็...คงจะได้ยินไปถึงไหนต่อ ไหนด้วย
พัตเตอร์ : รูดแกนกายด้านหน้าของอีกคนเร็วขึ้นตามอารมณ์ตัวเองที่ใกล้ถึงจุดสุดยอด กัดแผ่นหลังขาวเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยวแล้วกระแทกเข้าไปในตัวของร่างเล็กอีก หลายทีแล้วปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเต็มช่องทางบวมแดง น้ำสีขาวขุ่นข้นไหลย้อนออกมา ผสมกับกับเลือดสีแดงสดที่ยังไหลอยู่แต่แรก
นภัทร :  อ๊ะ! อือออ อ่ะ.....อ๊าาาา~!!!! // เชิดหน้าแล้วร้องสุดเสียง กระตุกเกร็งเมื่อของเหลวข้นร้อนทะลักล้นช่องทางคับ จุกและมวลท้องจนหน้ามืด และแล้วแก่นกายของตัวเองก็ปลดปล่อยน้ำรักจนพวยพุ่งเปรอะเตียงไปหมด แขนขาอ่อนเปลี้ยจนทรุดลงกองกับเตียง
// แฮก……แฮก………. ไอ้เลว.... // หอบหายใจฮั่กอย่างอ่อนแรง

พัต เตอร์ : ถอนแกนกายออกจากร่างบางทีถึงจุดสุดยอดตามตัวเองติดๆ //ถึงเลวก็ยอมตกเป็นของผมไม่ใช่รึไง?//กระซิบข้างซอกหูแล้วนอนกอดคนที่ทรุด ลงไปนอนกับเตียงไว้
นภัทร :  นายมันขี้โกงนี่.... พวกอ่อนๆ ชอบลอบกัดแบบนี่สินะ....ที่สำคัญ...ฉันไม่ใช่ของนาย! // ใช้ศอกกระทุ้งหน้าท้องของพัต รีบใช้หลังมือปาดน้ำตาตัวเองทิ้งทันที
พัตเตอร์ : เฮ้ นี่ร้องจริงเหรอ? = =^ /จับหน้าอีกคนหันมาแล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยน้ำตาให้
นภัทร :  ไม่ได้ร้อง! ฝุ่นมันเข้าตาเว่ย! // สะบัดหน้าหนี ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นก่อนจะทรุดลงไปกองใหม่ ชกเตียงอย่างเจ็บใจ
พัตเตอร์ : จะไปไหน? //จับแขนคนที่ภัทร //สภาพนายแค่ลุกยังจะไม่ไหวเลย - -*
นภัทร :  .........// เงียบไป...ก่อนจะเอาหน้าซุกหมอนเหนื่อยๆ เนื่องจากโหมแรงมาทั้งคืน....// ถ้างั้นอย่ากวนล่ะ จะนอน…… // นอนมันทั้งๆ คราบเลอะแบบนั้น
พัตเตอร์ : นอนในสภาพนี้เนี่ยนะ? เฮ้ออ... /เดินเข้าห้องน้ำไปทำความสะอาดตัวเองแล้วไปหยิบกางเกงบ็อกเซอร์มาใส่ เข้าห้องน้ำไปอีกครั้ง เอานำกับผ้ามาเตรียมทำความสะอาดให้คนที่เพลียหลับ

*** เครดิตขอมอบให้ผู้โรลทั้งสองนะครับ***

....
.....
..........
..............
.................
..........................
....................................
................................................

(แย่ครับ บางอย่างมันใหญ่เกินไป ที่จะเป้นของพัตเตอร์....)

ผดล intro

รายการต่อไปนี้ อาจมีภาพ บทความ และการใช้ภาษาที่รุนแรง ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม

ผู้ที่ไม่เสพ วายควรหลีกเลี่ยงโดยเด็ดขาด
วายโลกสวย  ผู้รับไม่ได้กับ ฉากข่มขื่น นิยมอ่านเคะเมะหน้าตาดี มีจินตนาการสาวน้อย ควรทำใจให้ดีก่อนอ่าน....

++++++++++++++++++++

“ซี๊ด!!” เสียงซูดปากดังขึ้นเบาๆ ขณะใช้มือหนาจับรอยช้ำที่คาง

“ชิ รู้ก็รู้ว่าใช้หน้าหากินยังทำกันซะได้...”

ไม่รู้ว่ามันพลาดจากจุดไหน ถึงตรงไหน ทำไมตัวเขาเองต้องมาหน้าช้ำ  ตกงาน และเป็นคนไร้บ้านอยู่ตรงนี้ด้วย ขณะคิดในเรื่องแย่ๆก็ยกดื่ม Gin tonic รวดเดียวหมดช๊อต แล้วนึกถึงวันเก่าที่นานเสียจนเหลือแต่ความทรงจำที่ดูจะสวยงามเกินจริง

ใบหน้าของพี่ชายที่แสดงสีหน้าไม่ชัดเจนเมื่อเขาจำไม่ค่อยได้ แต่ไม่ใช่สีหน้าที่ดีนัก พูดกับตัว ‘เขา’ เอง
“นายมันเหมือนแม่... อ่อนแอ! ไม่มีทางอยู่คนเดียวได้หรอก...” น่าแปลกที่เขาจำริมฝีปากที่ขยับไปมาได้ดี ความทรงจำดีๆสุดท้ายเกี่ยวกับพี่ชายคนเดียวที่มี เมื่อคืนถัดมาพี่ชายของเขาก็ขับมอเตอร์ไซด์คู่ใจขึ้นทางยกระดับแล้วลงทางลัด ทิ้งดิ่งด้วยความเร็วสูง ขณะเขาตามมาทีหลัง มองที่ชายที่ลอยกลางอากาศขณะเสียงเบิ้ลเครื่องยังดังสนั่น

‘เขา’ ไม่ได้เห็นแม้แต่งานศพของพี่ และพอรู้ตัวก็ผ่านอะไรมามาก และได้มาอยู่ที่ร้าน คนรู้จักของแม่ที่ตอนนี้เขาอาจจะรู้จักเธอดียิ่งกว่าแม่ที่หนีตามผู้ชายไปก่อนพี่ตายเสียอีก

‘เขา’ เป็นพนักงานในร้านกลางคืนร้านนึงในย่านคึกคัก ตามที่คนรู้จักแนะนำให้ทำ ...

สาวคนนึง ที่เขาจำชื่อไม่ได้แล้วทักจากด้านหลังด้วยท่าทียโสและโมโหจัด

“ฉันเห็นนะ!!! เธอไปค้างห้องอีนางนั่นใช่ไหม?” เธอตวาดถามทันทีที่เดินมาถึง
“อีนางไหน?” เขาถามกลับ ขณะหัวเราะราวกับกำลังล้อเล่นกัน

“ก็.....ไงละ!!!” เธอคาดคั้นเขาด้วยชื่อของใครสักคนที่เขา จำชื่อไม่ได้แล้ว แต่ที่จำได้ คือใบหน้าที่โบกแป้งจนขาววอกกำลังบิดเบี้ยวไปมา ก่อนเสียงของผู้ช่วยให้รอดจะดังขึ้นขัด

“มัวทะเลาะอะไรกันอยู่! ไปทำงานได้แล้ว!” เจ้าของร้าน ที่ใครๆก็เรียกเธอว่า “เจ๊” ตวาดเสียงกร้าว ทำให้ทุกคนสลายตัว เหลือ เพียงเขา และ เจ้าของร่างระหงส์ ได้ส่วนสัด ที่ขัดกับวัยคราวแม่

“ขอบคุณที่ช่วยครับ”

“ซนเกินไปแล้วนะ พี่บอกแล้วไงว่าอย่ายุ่งกับเด็กในร้าน!”

“งั้นนอกร้านได้หรือ?” เขาถามหน้าทะเล้นก่อนอีกฝ่ายจะเงียบไปสักพักแล้วค่อยตอบพรางเดินเข้ามา ลูบปอยผมที่ยังชี้ไม่เข้าทีเข้าทาง

“...ซนเกินไปแล้วจริงๆ ทำตัวเรียบร้อยบ้างจะตายหรือไง?”

“กับพี่นะ ผมทำตัวเรียบร้อยที่สุดละ?”

“เอ๋? นั่นเรียบร้อยแล้วหรือ”

ภายในคำพูดแฝงความนัยที่ลึกซึ้ง  ดีที่เวลาทำงานกระชั้นเข้ามาจึงต้องแยกย้ายไปโดยปริยาย ...

บาร์เหล้า แบบคลับเฮาส์ที่มีหนุ่มๆ สาวๆ เดินให้บริการตามโต๊ะ เป็นธุรกิจกลางคืนที่นิยมกันในย่านนี้ เขายืนอยู่หลังเคาเตอร์บาร์ คอยชงเครื่องดื่มพิเศษให้ลูกค้าที่นั่งคนเดียว ...

ใบหน้ายิ้มแย้มเหลือบมองลูกค้าประจำที่นั่งหลบมุม เขาไม่เกี่ยงลูกค้านักถ้าเงินถึง

เมื่อลูกค้าคุ้นหน้าเจ้าเดิมลุกออกไป เขาก็เดินไปเก็บแก้วเปล่าที่ถูกวางทิ้งไว้พร้อมเงินทิปจำนวนมากผิดปกติ สายตาเขามองกระดาษรองก้นแก้ว ที่ถูกพลิกเป็นอีกสี ให้เป็นสัญญาณ

จากนั้นเขาเสียบกระดาษไปในซองใสที่ติดอยู่ที่พนัง แทนถังขยะ แล้วเรียกให้เพื่อนอีกคนมายืนแทนที่ เพื่อออกไปพักสักครู่....

ด้านหลังของร้านมิดชิด เมื่อเดินออกไปแล้วเลี้ยวขวาจะมีมุมพักผ่อนอับสายตาที่ถูกจัดไว้อย่างดี ตรงนั้นมีชายคนนึงนั่งรออยู่เงียบๆ แสงไฟสลัวค่อนข้างมืด ทำให้บรรยากาศดูลึกลับ และอันตรายราวกับว่าเรื่องไม่ดีกำลังจะเกิดขึ้น

‘เขา’ ขยับ โบว์หูกระต่ายที่คอให้หลวมๆ พร้อมโค้งให้กับคนที่รออยู่ก่อนเป็นการแสดงความเคารพ แล้วจึงนั่งลงทำหน้าที่ของเขาอย่างเคยชิน

ปลายลิ้นตวัดเลียส่วนยอดนุ่มของอวัยวะที่ยื่นออกมา ภายใต้เงามืด เมื่อจมูกห่างจากจุดสำคัญแค่คืบ ขณะอีกส่วนสอดเข้าไปในปากทำให้กลิ่นสาปเนื้ออุ่นฉุนขึ้นจมูก ใบหน้า เรียวจูบเลียกับส่วนสำคัญอย่างชำนาญ ขณะเสียงครางของอีกฝ่ายเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ มือของลูกค้าคนสำคัญ เริ่มลงน้ำหนักบนไหล่กว้างของเขา ขณะผายสะโผกดันตัวขึ้น เมื่อให้ตัวเองสัมผัสกับโพรงปากอุ่นได้ถนัดขึ้น ...

เสียงหอบ ปนเสียงกลั้นลมหายใจ สลับครางดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ เมื่อคุณลูกค้ากำลังได้รับบริการจากเงินที่เขาจ่ายไป ไม่ช้าร่างทั้งร่างก็สั่นกระตุกเกรงอย่างแรง 

“อึก! ...อือ!”  สิ้นเสียง สาปน้ำของลูกค้าวัยเจริญพันธุ์ก็ฉีดพ่นเข้าเต็มช่องปากของเขา

 บริกรหนุ่มค่อยๆหยิบเขาผ้าเช็ดปากจากในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาเช็ดคราบที่ทำหกเลอะ ขณะค่อยๆกลืนสิ่งที่อีกฝ่ายป้อนให้ลงคอไป

จบการให้บริการไม่มีบทสนทนาใดๆเกิดขึ้น ไม่แม้แต่คำขอบคุณ เขาค่อยๆเดินออกมาก่อนเมื่อเสร็จหน้าที่ ขณะขมวดคิ้วยุ่งกับรสชาติที่หลงเหลืออยู่ในปาก

“ลูกค้าคนนั้นคงติดใจนายน่าดู ดูเหมือนจะเรียกใช้ป่อยๆเลยสินะ..” เสียงทักที่ยิ่งทำให้หงุดหงิดดังขึ้นทั้งๆเขาเพิ่งจะเดินกลับเขามาหลังร้านได้ไม่กี่ก้าว ...

“หืม? ถ้านายอิจฉา อยากได้คราวหน้าจะแนะนำให้ก็ได้นะ”

“ฉันอิจฉา ลูกค้านั่นต่างหาก ที่ได้นายใช้ปากดีๆนี่ช่วยให้” เพื่อนรวมงานแค่นหัวเราะขณะพูดกวนโมโห ขณะเขายังสามารถปั้นหน้าสงบแล้วมองไปยังคู่สนทนาเพื่อดูว่า อีกฝ่ายต้องการอะไรกันแน่ ...

“ถ้านายจะเป็นลูกค้า ผมคงคิดนายแพงหน่อย..”

“แต่นายสนุกกับพวกสาวๆในร้านฟรีๆนินะ?”

“อืม? มันเกี่ยวอะไร? เจ๊มีกฏว่าห้ามยุ่งกับเด็กในร้านไม่ใช่เหรอ?” เขาเฉไฉเมื่อคู่สนทนายกเรื่องส่วนตัวของเขามาพูด พร้อมเดินหนี

“เดี๋ยวสิ ... นายเอากับพวกหล่อนๆนั่น จนน่าจะเบื่อแล้วไม่คิดจะลองอะไรอย่างอื่นบ้างหรือ?”

“ลองอะไร? ผมก็สนุกไปเรื่อยละ”  

“จริงๆนายใช้ปากให้กับลูกค้าผู้ชายได้ ก็แปลว่านายก็ไม่ได้รังเกียจอะไร ทำไมไม่คิดจะลองแบบ...ลองแบบ...”

เขามองหน้าคนพูดก่อนจะระเบิดหัวเราะเสียงดังจนอีกฝ่ายตกใจ  เขาไม่อยากเชื่อว่าชายตรงหน้าคิดอะไรอยู่ และไม่อยากเชื่อยิ่งขึ้นว่าเพื่อนร่วมงานคนนี้วาดภาพเขาไว้แบบไหน...

“ฉันก็พอมีประสบการณ์มาบ้างละนะ...” เขาตอบพร้อมยิ้ม ขณะมองหน้าแดงซ่านของคู่สนทนา

“งั้น..เหรอ..”

“แต่โทษทีฉันไม่ชอบอะไรที่มันจริงจังเท่าไหร่นะ..” การออกตัวทำให้เพื่อนร่วมงานคนเดิมมองหน้าเขาไม่วางตา

หลังเลิกงาน ประมาณตี 4กว่า เขาตรงกับที่พัก

คอนโดหรูที่แม้มีของราคาแพงมากมาย แต่กลับกองทิ้งไว้เกลือนกลาดอย่างไร้ค่า ไม่ต่างจากภูเขาขยะ ณ ห้องสี่เสื่อในความทรงจำสมัยเด็กของเขาเท่าไหร่

เขาทิ้งตัวลงนอน แล้วเผลอหลับไป แต่ไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องลืมตาตื่นด้วยการมาของใครบางคน....

“ทำให้ตื่นหรือ?” ผู้ที่เดินเข้ามาทีหลังถามขณะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ

“เปล่า...” เขาปฏิเสธขณะหลับตานอนต่อ มือเรียวลูบผมอย่างอ่อนโยนแต่เล็บที่แต่งเกินพอดีก็คุกคามผิวเขาอยู่ดี กลิ่นน้ำหอมปนกลิ่นบุหรี่อ่อนๆ ทำให้เขารู้สึกคุ้นเคย ก่อนจะลืมตาขึ้นมามองอย่างเสียไม่ได้

“ไม่คิดว่าจะอยู่ห้องนะ…”

“ไม่อยากให้อยู่...หรือครับ?” ปลายตาที่เต็มไปด้วยเครื่องสำอางมองเขา แล้วยิ้ม รอยตีนกาขึ้นขีดจนนับไม่ถ้วน

“คิดว่าไงละ?”

“ไม่รู้สิ เจ๊ว่าไงละ?” เขาย้อน

“บอกแล้วไง นอกเวลางานอย่าเรียกว่า เจ๊ ให้เรียกชื่อ..” เธอก้มลงกระซิบ

“ครับ.....” ริมฝีปากของเขาขยับเรียกชื่อตามสั่ง ก่อนจะ เรียกซ้ำไปซ้ำมาเป็นเวลาหลายชั่วโมง

ในช่วงเวลานั้นมันยังไม่มีอะไรเลวร้าย เป็นชีวิตที่สบายและสนุกด้วยซ้ำ  เขาคิดพรางยกเหล้าขึ้นดื่มอีกช๊อต พรางนึกถึงอดีตอีกครั้ง  อดีตอันเป็นการเริ่มต้นของความวุ่นวาย

ในวันนึงที่เหมือนกับทุกวัน เขากลับพบว่า เจ๊ ของเขากำลังนั่งดื่มกับชายวัยกลางคนคนนึง ถึงไม่แก่กว่าเธอแต่อายุก็คงไม่ใช่น้อย

ดวงตาสดใสเหมือนสาวน้อย และท่าทางอ่อนหวาน ทำให้เขารู้ได้ทันที ว่า “คู่แข่งปรากฏตัว” แต่มันไม่ใช่เรื่องสำคัญถ้าหาก การอุปถัมภ์ยังคงเหมือนเดิม

เงินปึกหนึงวางไว้ที่เดิมเหมือนทุกที  ก่อนความขี้สงสัยของเขาจะทำให้ต้องเอ่ยปากถาม

“ไม่ค้างหรือครับ?”

“แค่แวะมาเอาเงินมาให้ เท่านั้น...” เธอตอบ

“วันหยุดผมทั้งที ไม่อยู่ด้วยกันเรอะ? หรือมีนัด?”

“ว่างก็หัดพักผ่อนเสียบ้างเถอะ!”

“งั้นผมไปสนุกที่อื่นนะ?” เขาขู่ด้วยความคะนองปาก ก่อนอีกฝ่ายจะเปิดกระเป๋าแล้วเอาเงินออกมาวางให้เพิ่ม

“ค่าขนม... อย่าซนจนเกิดเรื่องละ...” พูดจบก็ออกไปจากห้องทันทีโดยไม่สนคำขู่เลยสั่งนิด

เขาลุกขึ้นมานั่ง แล้วนับเงิน

เห็นไหมเงินยังเท่าเดิมแถมมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ?      

เขาคิดในหัว แต่ ใจของเขากลับรู้สึกตะขิดตะขวง และกังวลแปลกๆ

แฟนใหม่เจ้าของร้านเข้าออกที่ทำงานเขาบ่อยขึ้น จนบางครั้งถึงกับมานั่งแช่เป็นวันๆ

“เห้ย เฮียแกมาอีกแล้ววะ” บริกรคนนึงกระซิบ

“เหรอ..แล้วไง”

“ก็เหมือนเดิม เรียกเด็กไปนั่งด้วย แถมเสียงดังรบกวนชาวบ้านฉิบหาย”

“ถ้าจ่ายเงินก็ไม่เป็นไรนี่ ทีหลังเปลี่ยนให้ไปนั่งลึกๆหน่อย...” เขาแนะ แต่เสียงเงียบของเพื่อนร่วมงานทำให้ได้คำตอบ ที่ต่างออกไป

“......”

“มันไม่จ่ายหรอกเหรอ?”

“เออ กินฟรี ดื่มฟรี แถมเรียกไปนั่งกักตัวจนขาดรายได้...” หญิงสาวคนหนึ่งที่ลุกหนีมา อ้างว่ามาเติมน้ำแข็งเสริม

“เมื่อไหร่เจ๊จะมานะ...” เธออุธรณ์

“ก็โทรไปตามสิ” เขาตอบ

“โทรทีดิ...” จบเขาก็ละมือจากหน้าที่แล้วเดินไปโทรศัพท์เรียก เจ๊เจ้าของร้าน และเจ้าของตัวปัญหา ให้มารับหน้า

ไม่ช้าเธอก็มาถึง ด้วยใบหน้ายุ่งยากใจ แต่ก็ยิ้มออกทันทีพียงแค่เห็นหน้าคนรักของเธอ

 ไม่ดีซะแล้วแหะ หมอนี่ เขาคิดขณะยืนสุบบุหรี่ดูอยู่ห่างๆ ถึงแบบนั้นก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่มองมา  ก่อนจะแกล้งทำเป็นไม่สนใจ

มันอาจเริ่มตั้งแต่ตอนนั้นที่เขาตกเป็นเป้า...

งานหลังร้านเป็นงานสบาย เงินดีแต่สำหรับ เขา บางทีมันก็น่าเบื่อ และรู้สึกอยากดิ่มน้ำยาป้วนปากล้างท้อง วันนั้นเขาอาการไม่ค่อยดีนัก ขณะเดินหน้ายุ่งกลับเข้ามาในร้าน ก็เจอกับร่างของชายตัวปัญหาที่เขาเลี่ยงมาตลอด เขาชะงักเท้าเล็กน้อยก่อนจะเดินเลี่ยงไปราวกับมองไม่เห็น แต่ก็ถูกอีกฝ่ายสะกัดไว้

“เดี๋ยวดิ คนยืนทั้งคนไม่เห็นหรือไง?”  ชายมาดภูมิฐานสมอายุถาม

“เห็นครับ ...แต่ไม่คิดว่าเป็นธุระที่ต้องสนใจ”

“นาย ...เด็กเลี้ยงคนว่าสินะ ปากเก่งจริงนะ! คิดว่าเธอเอ็นดูแล้วจะมาก้าวร้าวใส่แบบนี้ได้...”

เขาขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำกล่าวหา จนลืมแปลกใจว่ารู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นใคร ก่อนจะตอบกลับด้วยคำสั้นๆ

“ขออภัยครับ และขอตัวก่อน..”

ถึงแบบนั้นก็ไม่พ้นอยู่ดีมือหยาบกลับมาคว้าไหล่เขาเอาไว้ แต่เขาก็เผลอปัด1ออกทันที จนอีกฝ่ายแสดงสีหน้าไม่พอใจยิ่งขึ้น

“ยโสนะแกนะ!”

“ขอโทษครับ ผมเป็นคนขี้ตกใจ...”

ยังไม่ทันจะได้ต่อปากต่อคำต่อ คอเสื้อของเขาก็ถูกกระชากขึ้น แววตาที่เคยนุ่มนวลฉายอารมณ์โกรธจัด กลิ่นปากคนตรงหน้าคุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้า ...

“เกิดอะไรขึ้นครับ!” พนักงานในร้านคนนึงเดินเข้ามาพอดี ก่อนอีกฝ่ายจะปล่อยมือแล้วโยนร่างของเขาลงไปกอง

“ไอ้นี่สิมันปากดีหาเรื่อง!”

“ไปหาเรื่องอะไรเฮียเขาละ ไปๆ” พนักงานที่เข้ามาขัด เดินมาดูเขาแล้วจับให้ลุกขึ้นพร้อมดันให้เดินออกไป ก่อนเขา จะพึมพำด้วยความหัวเสีย จนลืมแปรงฟัน...

“พวกเมาอาระวาดชัดๆ”

เขาคิดว่ามันจะจบ แต่หนุ่มใหญ่กลับปากมอมกว่าที่คิดเมื่อเขาเอาเรื่องไปฟ้อง “เจ๊”

“ทำไมต้องไปทะเลาะกับเขาละ!” เธอดุ

“ผมเป็นคนอย่างนั้นหรือครับ?”

“ไม่ใช่แล้วนี่มันเรื่องอะไร?”

“ ถ้างั้นก็ตามที่เขาฟ้องนั่นละครับ”

“อย่ามาประชดพี่นะ! เขาว่าเธอไปพูดไม่ดีกับเขานะสิ”

“เหรอ?” เขาแค่ยักไหล่ใส่

“แบบนี้แหละเขาถึงโมโห!” สาวใหญ่หยิกแก้มแล้วดึงยืดไปมาด้วยความหมั่นไส้

เขาลูบแก้มปอยๆ แล้วจึงถาม

“หมอนั่นดีขนาดนั้นเลยหรอ?”

คนถูกถามถอนหายใจแล้วจึงอ้าปากตอบด้วยท่าทีอ่อนลง

“เธอคิดว่าไงละ...”

“นี่นะรอยอะไร...” เขาไม่ตอบแล้วถามถึงรอยช้ำที่ข้อมือ และลูบแก้มที่ฉาบเครื่องสำอางหนาเตอะ เพื่อให้เห็นรอยช้ำเข้มอีกแห่ง

“ชั่งมันเถอะน่า” เธอปัดมือเขาออกแล้วพูดต่อ

“เธอก็รู้นะ พี่นะแก่ขึ้นทุกวันๆ ไม่ใช่สาวๆเหมือนคนอื่นเขา”

“แต่ก็ยังสวย”

“เธอนี่นะ..” สาวใหญ่ยิ้มเขิน ขณะเงยหน้ารับริมฝีปากคุ้นเคย ความหนุ่มนวลและซุกซนทำให้เธอหัวเราะ ก่อนจะนึกบางอย่างออกแล้วผละออก จนทำให้เขาเสียอารมณ์

“โทษทีนะพี่มีนัดนะ...”

“ครับ? กับที่รักของพี่ก็ช่วยไม่ได้นะ” เขาตัดพ้อในเชิงอ้อน 

“เอาค่าขนมไหม?” เธอหยิบเงินยื่นให้เป็นการปลอบ

“เก็บไว้เลี้ยงที่รักของพี่เถอะครับ....” แค่คำเน็บแนมสั้นๆทำให้ทุกอย่างที่เขาทำมาพังลง อารมณ์ที่ดีขึ้นของเธอขุ่นลงอีกครั้ง

“อย่าเหมารวมว่าเขาเป็นแบบเธอนะ” เธอพูดด้วยเสียงเรียบก่อนจะวางเงินไว้ พร้อมคำพูดที่กรีดลงในใจผู้ฟัง

หญิงโง่เพราะรักอีกแล้วสินะ!  เขาสบถในใจ

คนที่โง่เพราะรักนะ มันไม่น่ารักจริงๆหรอกนะ  เขาก็ได้แต่บ่นกับตัวเอง ก่อนงานจะเข้าเขาอย่างต่อเนื่อง เมื่อผู้ที่ชนะไปแล้วยังตามราวี จนมีเรื่องกระทบกระทั่งไม่ขาด จนกระทั่งถึงจุดแตกหัก

ขณะนอนอยู่บนเตียงนุ่มๆ เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น แล้วกระหน่ำเคาะจนนอนอยู่ไม่ได้ ... เขาค่อยเดินไปเปิดประตูโดยระวังไม่ให้คนนอนข้างๆตื่น

“ครับ รบกวนเรียก รปภด้วย” เขาโทรลงไปที่ front ของคอนโดให้ส่งคนขึ้นมา แล้วไปเปิดประตู

“กูรู้นะมึงอยู่ในนั้น!!!”

“เออแล้วมีอะไรครับ?”

“เธออยู่นี้หรือเปล่า?”

“อยู่ มีไร?” เขาตอบตามจริงก่อนหมัดล้วนๆจะประเคนเข้าหน้า จนลงไปกอง เสียงเข้มคารามด่า เมื่อคนกำลังคลั่ง เข้าประชิดเพื่อซ้ำต่ออีกหมัด โชคดีเมื่อหญิงสาวในห้องเดินออกมาห้ามก่อน ...

“มาได้ยังไง! หยุด!!!” เธอตวาด ก่อนจะดันแขกที่มาเยือนออกไปนอกห้อง

เขาไม่ได้ตามออกไปเมื่อรู้ว่า จะยิ่งทำให้เกิดเรื่อง และเมื่อได้ยินเสียงรปภ ก็กลับไปนอนต่ออย่างไม่สนใจ...

แอลกอฮอล์ไม่กี่ช๊อตไม่ได้ทำให้เขาเมา จนเอาแต่นั่งก้มหน้า แต่เพราะเขานึกตรงตอนที่ไม่พึงประสงค์ที่สุดออก เขาถอนหายใจเล็กน้อยแล้วนั่งนึกต่อ

“นี่เป็นงวดสุดท้ายแล้ว เราพอกันแค่นี้เถอะ”

“งั้นหรือ? ถ้าพี่ว่างั้นก็คงจะเป็นแบบนั้น...”

“พี่รักเขานะ..”
“เลยไม่รักผมแล้ว?”

สาวใหญ่เงียบกริบพรางน้ำตาซึม

“เราเคยรักพี่ด้วยหรอ”

“แล้วพี่คิดว่าไงละ?” เขาย้อมแล้วจูบเช็ดน้ำตาให้

“พี่แก่จะแย่แล้วพี่รู้ตัวเองดี และเขาเหมาะกับพี่นะ” เธอตอบแล้วหัวเราะ

“ความเหมาะสมไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องเสมอไป...”

“เขาดูแลพี่ได้ พี่แค่อยากได้ใครสักคนดูแลในทีสุดท้าย เข้าใจใช่ไหม?”

“อืม...”

“เราจะไม่เจอกันอีก แต่เธอจะเป็นน้องพี่ เรื่องงานก็ยังคุยได้เสมอละนะ แต่พี่จะไม่มาที่นี่อีก...” เธอขีดเส้นตายก่อนจะวางเงินจำนวนเยอะกว่าทุกทีไว้ให้แล้วผละเดินออกไป แต่ตอนนั้นเขากลับเดินตามเสยผมของเธอเปิดดูซอกคอขาว พรางดึงข้อเสื้อลงต่ำแล้วก้มลงจูบ  เธอสะดุ้งแล้วรีบเอามือปัด แล้วหันมามองหน้า

“ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ...แต่ว่าพี่ต้องกลับมาหาผมแน่...”

“ไม่แล้วละ ไม่กลับมาแล้ว...”

“พี่กลัวอะไรงั้นหรือ?”  เขามองเข้าไปในแววตานั้น ของเธอแล้วปล่อยเธอไปพรางหัวเราะออกมาเบาๆ

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาโดนทิ้ง แต่เป็นครั้งแรก ที่เขาแพ้ให้แก่ ขยะ เมื่อไร้ซึ่ง ข้อตกลง และสัญญา เขามีอิสระที่จะทำตามใจ ...

เขาตัดผมที่ถูกย้อมสีจนสั้น ขณะรอให้สีผมธรรมชาติงอกขึ้นมา มันจะเป็นการเริ่มต้นใหม่ที่ดี หากเรื่องน่ารำคาญเก่าๆจะหายไปได้เหมือนกับสีผมที่โดนตัดออก ...

ตัวซวยยังลอยชาย ขวางหูขวางตาอยู่ในร้าน และมันคงจะจบด้วยดีถ้าอีกฝ่ายเลิกสนใจเขา ...

หลังเลิกงานกว่าตีสี่ เขาเพิ่งออกจากร้าน สวมเสื้อแขนยาวตัวโปรด ไปที่รถคนงาม ก่อนชายที่ไม่ประสงค์จะเจอหน้าโผล่ออกมาทักเขา

“ขยันจริงนะ เพิ่งเลิกหรือ...พอไม่มีที่เกาะก็ลำบากหน่อยละ” อีกฝ่ายเยาะเย้ย แต่เขาก็ทำเป็นไม่ได้ยินเดินไปที่รถอย่างไม่ใส่ใจ เพียงแต่รู้ทันทีว่า ชายดังกว่าใช้หลังร้านแทนโรงแรมม่านรูดอีกแล้ว

“รถหรูซะด้วย ใช้เงินเมียกูซื้อใช่ไหม?! เอากุญแจมาซิ”

“ปล่อย!”  เขากระชากเสียงเมื่ออีกฝ่ายยื่นมาแย่งกุญแจในมือ

“มึงจะทำไมกู!” เขาโดนผลักล้มลง และแย่งเอากุญแจรถไปแทน

เขาจำไม่ได้ว่าเขาได้ท่อเหล็กมาจากไหน หรือเขาจะถือมันไว้แต่แรก ที่แน่ๆ ด้วยความเบื่อหน่ายอย่างที่สุด เขาฟาดอาวุธลงที่ท้ายถอยของอริ โดยไม่เปิดโอกาสให้ได้ร้อง แล้วฟาดใส่อีก2-3ครั้งที่ลำตัวจนนิ่งไป ...

เลือดแดงไหลออกมาจากร่างดังกล่าวเปื้อนรถสปอตแดงเช่นเดียวกับสีเลือดแต่เขาไม่ได้สนใจ เพียงแต่เปิดท้ายทอยที่มีเลือดไหลแล้วเอามือ เสยไล่เกลี่ยผมอย่างนุ่มนวล

“ชิ! แค่หัวแตก ก็ร่วงไปแล้วสำออยจัง...” เขาสบถ พรางเอามือกดที่แผลให้แน่ใจ แล้วจับร่างที่ร่วงไปแล้วขึ้นท้ายรถ 

 รถหรูตรงกลับเข้าคอมโด เขาใช้ รถเข็นสัมภาระใส่ชายร่างใหญ่แล้วเข็นขึ้นลิฟท์ขนของ ไปยังห้องตัวเอง

เขา ลากร่างที่เลือดหยุดไหลไปที่ห้องน้ำ จัดแจงทุกอย่างให้เรียบร้อย ก่อนจะฉีดน้ำอุ่นใส่ล้างคราบเลือด

ชายร่างใหญ่ หยาบคายค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมองมาทางเขาพร้อมกับสบถด่าคำหยาบที่ไม่น่าฟัง แต่ที่เขาจับใจความได้ ก็คงเป็นคำว่า

“ปล่อยกู” ใช่แล้วชายคนนั้นร้องให้ปล่อยหลายต่อหลายครั้งจนน่ารำคาญ เขาก็เลย อาบน้ำแล้วเดินกลับไปนอนทิ้งชายคนนั้นไว้แบบนั้น

เขาจำไม่ได้ว่า เขาหลับไปกี่ชั่วโมงแต่เขา ก็แปรงฟันอาบน้ำ และกินข้าว ออกไปทำงาน เหมือนเดิมกับทุกวัน จนวันที่สามเมื่อเขากลับจากงาน เสียงน่ารำคาญเงียบไปแล้ว เขาจึงเดินกลับเข้าไปดูใหม่อีกครั้ง ในอ่างน้ำ มีร่าง อ่อนแรงของชายที่กินแต่น้ำมาสามวันนอนอยู่ มือของเขาทั้งสองถูกล่ามเอาไว้ติดกับท่อเหล็ก รอบๆตัวน๊อต ที่ยึดไว้ เปลอะไปด้วยเลือด และลอยข่วนเล็กๆ ขณะที่ข้อมือของชายตรงหน้าบาดเจ็บ โดยที่เขายังไม่ได้ทำอะไร

“ปล่อยกู” อีกฝ่ายสั่งเสียงอ่อน แต่เขากลับไม่ได้ฟังที่อีกฝ่ายพูด ขณะถือจานข้าวผัดในมือ

“ไม่อยากกินเรอะ?” เขายื่นข้าวให้ และช่วยตักป้อนให้ทีละคำด้วยน้ำใจ แต่กลับโดนปฏิเสธ ก้อนข่าวติดหน้าเขาจน น่าโมโห เขาทิ้งข้าวลงบนพื้นแล้วเดินออกไปจากห้องน้ำ แล้วไปนอนต่อ ...

สักพักเขาก็ได้ยินเสียงโก่งคออาเจียน และไอโขลก... เมื่อกระเพาะที่ไม่มีของกินตกถึงท้องมาหลายวันรับข้าวที่กินเข้าไปไม่ไหว

เขาหัวเราะ ...ขณะใจจดจ่อกับวันพรุ้งนี้  วันหยุดของเขา     

ในที่สุดก็ถึงคราวที่เขา มีเวลาว่าง ในการที่จะเล่นกับของเล่นชิ้นใหม่ที่เขาจับมาได้เมื่อาทิตย์ก่อนเสียที

เขาเปิดประตูห้องน้ำ  มองไปยังร่างชายวัยกลางคนที่สิ้นแรง แล้วส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรให้ หากอีกฝ่ายตอบกลับความดีด้วยความโกรธเกี้ยว

“4 วันมานี่เข้าห้องน้ำยังไงนะ? ลำบากละสิ ไม่มีเจ๊มาช่วยนี่นะ” คำตอบของคำเย้ยหยันเป็นคำสบถที่เขาจำไม่ได้แล้วแต่รู้ว่าไม่น่าพึงใจเท่าไหร่

และคราวนี้เขาตอบกลับคำด่าด้วยคำเสียดสีเจ็บแสบไม่แพ้กัน

เท้าเปล่าเขี่ยขาสิ้นแรง กางเกงสีเข้มมียี่ห้อ เปื้อนคราบจนหมดราคา เขาค่อยๆเอากรรไกรตัดเลาะมันออกแทนที่จะนั่งเสียเวลาใช้มือถอด ขณะที่อีกฝ่ายนิ่งให้ทำแต่โดยดี เมื่อเห็นเขามีอาวุธ ร่างเปลื่อยที่ถูกกระทำไม่ต่างจากของชิ้นนึง เพียงแต่อีกฝ่ายนุ่มนวลกับเขาจนน่าขนลุก ...

เล็บเรียวที่ถูกตะไบอย่างดีจิ้มไปนี่จุดไวสัมผัส

จนชายอีกคนหน้าถอดสี พรางตะคอก

“จะทำอะไร!!!” ยังไม่ทันทีจะตอบ ขาใหญ่ๆที่หมดแรงก็ฮึดขึ้นออกแรงถีบ แต่ก็ถูกจับไว้ แล้วจิกเล็บลงจนเนื้อทะลุ เป็นลอยเหมือนโดนฝังเขี้ยว  ชายกลางคนผู้เคยทำตัวยิ่งใหญ่ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด โดยรู้ตัวว่าเสียงร้องยิ่งกระตุ้นให้ เขา  ตื่นเต้น

เขาไม่ผิดนะ อีกฝ่ายยั่วเขาก่อน หมอนั่นหาเรื่องก่อน ถ้าไม่มายุ่งก็คงไม่อยู่ในสภาพนี้  เขาหาคำแก้ตัวให้กับตัวเอง

ขณะนั่งกดขาใหญ่เอาไว้แล้วใช้เทปกาวรัดขาให้พับงอ ไม่ให้เตะเขาได้อีก

เขาเอากรรไกรตัดเสื้อเน่าๆออก ขณะพิจารณาผิวที่เปียกน้ำของชายผิวสี  แล้วกำกรรไกรแทงลงไป ...ให้เสียวเล่น

เมื่อปลายกรรไกร มันทู่ และเขากำมันไว้จนเหลือปลายสั้นๆ มันแค่แทงให้รู้สึกปวดเป็นจุดๆ เพื่อหยอกเล่นเท่านั้น

 

เสียงร้องดังขึ้นเรื่อยๆ  จนเขาใช้ผ้าอุดปากที่ดิ้นรนไว้ด้วยความใจดีกลัวว่าอีกฝ่ายจะกัดลิ้นตัวเอง เขาบีบโฟมโกนหนวดทาไปที่ขนยุบหยับน่าเกลียด พราง ขยับใบมีดโกนเล็มมันออก ที่ละจุดๆ อย่างใจเย็น เริ่มจาก รักแร้ ขนหน้าแข้ง คิ้ว หรือแม้แต่ขนลับสุดท้ายที่จุดกลางร่าง

เขามองร่างตรงหน้าด้วยสายตาอบอุ่นแล้วรู้สึกว่าผมสั้นๆที่ยุ่งเป็นรังนกกระจอกแถมไม่ได้สระมาหลายวัน ดูจะสกปรกเลยจัดการตัดมันออกด้วยกรรไกรที่ละกระจุกๆ

เมื่อร่างหนาที่ยังมีชั้นไขมันพอสมควรแม้จะอดข้าวมาหลายวัน ดูสะอาดขึ้นสมใจ เขาก็จัดให้อีกฝ่ายคว่ำหน้าลงแล้วบีบสบู่เหลว เข้าไปภายในช่องทางที่แสนสกปรก แล้วใช้ แปรงสีฟันด้ามใหม่ที่ซื้อมากดมันเข้าไปภายในร่างแล้วขัดถูไปทั่วทั้งช่องทาง เสียงครางอู้อี้ของเจ้าของร่างดังระงม

“อือ! อึ! อือ!”

เสียงคำรามดังจนคอแทบแตก ขณะร่างถูกแปรงสีฟันขัดภูภายในอย่างไม่เป็นธรรมชาติ แล้วเขื่อนน้ำตาต้องแตกเมื่อ ท่อ เย็นเชียบเสียบเข้าไปเพิ่ม น้ำอุ่นไหล่เอื่อยผ่านเข้าไปในร่างไร้ทางขัดขืน

“รู้สึกสินะ ตรงนี้มัน กระตุกถี่เชียว ...” เขาพูดพรางเขี่ยปากช่องทาง ที่เกร็งตัวเป็นพักๆ แล้วก็ต้องคลายออกจนน้ำไหลเอ่อออกมามากน้อยเป็นจังหวะ

“อือ! ออ! ออ!  อืม! ฮือ!”

“ไม่ต้องตื่นเต้นไปหรอก แค่นี้ไม่ตายหรอกนะ” เขาพูดพรางกดแปรงสีฟันลงลึก และยิ่งลึกเสียงร้องก็ยิ่งดัง

“อือ! ออ! ฮือ!!!” ช่องทางด้านหลังเกรงจัด เมื่อถูกกระทำรุนแรง ก่อนจะกระตุกถี่ยิบตามสัญชาติญาณเมื่อทุกอย่างถูกดึงออกไป ก้นแน่นผ่อนคลาย ขาที่เกรงแข็งขืนก็สงบลง เสียงหายใจดังฟืดฟาดขณะร่างหนาของชายมีอายุสั่นเทาไปทั้งร่าง

เป็นดังคาดชายตรงหน้าไม่มีปฏิกิริยา ส่วนหน้าที่ถูกโกนออกจนโล่ง ไม่มีความรู้สึก? หรือจะบอกว่ามันดูหดลงเสียด้วยซ้ำ เขาหัวเราะ กับขนาดของมันแล้วเอากรรไกรเขี่ยไปมา แล้วงับมันเล่นเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว ขณะอีกฝ่าย ดูจะส่งเสียงดิ้นรนยิ่งกว่ามื่อครู่

เมื่อหยอกจนพอ เขาจุดบุหรี่ยี่ห้อโปรดขึ้นมาสูบจนเกือบครึ่งมวนแล้วขยี้ก้นบุหรี่ลงบนผิวที่เขาตั้งใจขัดถูอย่างดี

“อือ!!!” อีกฝ่ายส่งเสียตอบเขา และเขาก็หัวเราะตอบเสียงนั้น ก่อนจะ ฉีกถุงยางยี่ห้อโปรดสวมเข้ากับอวัยวะของตัวเอง ที่ชักรูดเล่นขณะสูบบุหรี่มาสักพัก แล้วหันกลับไปที่ร่างที่ถูกล่ามไว้กับพื้นห้องน้ำ แล้วมัดขาจนขยับไปไหนไม่ได้

เขากดมันลงบนแก้มก้นแน่นๆ ของอริที่น่ารำคาญของเขา เป็นการเตือนแล้วรูดจากที่หนึ่งไปตกร่องอีกที่หนึ่ง

ก้นนูน ส่ายไปมาเป็นเชิงปฏิเสธ และกระเทิบตัวหนีอย่างร้อนรน เสียงร้องเหมือนกับเป็ดเทศหน้าโรงเชือดยิ่งทำให้เขาขำยิ่งขึ้นไปอีก

จริงๆแล้วเป็นผู้ชายที่ตลกสินะ เจ๊ถึงได้ชอบ เขาคิด แล้วจับให้ก้นงอนแอ่นขึ้นรับการมาเยือน

“ผมจะสอนให้ละกันนะ เรื่องที่รู้ ว่าเจ๊ชอบโดนแบบไหน ท่าไหนจะสอนให้ทุกท่าลย...” เขากระซิบ ขณะก้มลงมองดวงตาที่เบิกกว้าง เพราะสัมผัสกับประสบการณ์ใหม่

เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างประหลาดเมื่อเห็นคราบน้ำตาและแววตาที่บอกไม่ถูกตรงหน้า

มัน มันสนุกจริงๆนะ  เขาก็เลยสนุกเกินเลยไปหน่อย เขาแก้ตัวกับตัวเอง

ช่องทางที่เคยรับอ้ารับเพียงสายยางเส้นนึงกับแปรงสีฟัน ไม่มีทางจะเปิดรับของที่ใหญ่กว่านั้นเกือบ 3เท่าได้ในทันที  ส่วนปลายที่จ่อติดอยู่แบบนั้นขณะที่อีกฝ่ายเกรงจัด และผลักสิ่งที่พยายามดันเข้าให้ออกไปสุดชีวิต แต่ด้วยแรงและเทคนิคเล็กน้อย ส่วนหัวที่กดเข้าออกอยู่ตรงทางเข้าอยู่นานก็หลุดเขาไปจนสำเร็จ อีกฝ่ายกรีดร้องจนสั่นไปทั้งร่าง ขณะ เขาเมามันกับสัมผัสที่ส่วนปลาย และพยายามกดมันลงไปช้าๆ ทั้งๆที่เจ้าของช่องทางสะบัดก้นไปมา อย่างไม่เต็มใจ จนต้องออกแรงฝืนจับไว้

จังหวะกระแทกเข้าๆออกๆ สั้นๆ ค่อยๆตอกเอาลำเนื้อยาวและใหญ่ใส่เข้าไปในช่องทางเล็กและแคบที่เนื้อนิ่มพยายามขยายตัวรับเท่าที่ทำได้ แต่มันไม่ใช่เรื่องที่มือใหม่จะมีสักยภาพทนรับ ช่องทางปริและมีเลือดไหลออกมา ไม่ขาด

“เลือดออกแล้วนะ แบบนี้เรียกว่าเลือดบริสุทธิ์ได้หรือเปล่า ? โดนครั้งแรกแบบนี้ ?”

“อือ! ฮือ!!! ออ! อือฮือ!” ใต้ร่างได้แต่ครางขณะส่ายหัวไปมา

เขาจำไม่ได้ว่าอีกฝ่ายตอบอะไรมา และจำไม่ได้มากเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น หมอนั่นไม่ได้ขัดขืนเขามากนักเพราะหลังจากนั้น เขาก็จัดการ หมอนั่นจนเสร็จหนำใจ

เขาโยกตัวขย่มร่างถี่ๆ เมื่อยัดอวัยวะยาวเข้าไปได้จนสุด และไม่ช้าเขาก็ไม่รู้สึกถึงปฏิกริยิต่อต้านรุนแรงอีก เขาขยับมันแรงขึ้นเท่าที่เขาอยาก ร่างทั้งร่างโยกกระแทกไปกับพื้น เสียงเนื้อเบียดกระทบกันดังแน่น ปึกบัก และเสียงร้องในคอปานขาดใจของอีกฝ่าย ก็เบาลงๆ เหลือแต่เพียงแค่เสียงสั้นๆจากลำคอ

เพียงไม่กี่สิบนาทีเขาก็ปลดปล่อยสิ่งที่สะสมมาหลายสัปดาห์ลงในถุงที่หุ้มเอาไว้ เขาดึงมันออก จากอวัยวะของเขา และทิ้งเปลือกที่ใช้แล้วเอาไว้ ภายในร่างที่สิ้นสภาพ

ช่องทางแดงก่ำเปื้อนเลือดแดงฉานเป็นสิ่งที่เขาจำได้ดี ก่อนที่เขาจะมองไปที่ส่วนแสดงความเป็นชายของอีกฝ่ายที่สิ้นสภาพเหมือนกับเจ้าของ

เขาหัวเราะเมื่อมันดูน่ารักดี ...และเริ่มเกม 2และ 3อย่างต่อเนื่อง

เขาใช้วันหยุดหมดไปกับสิ่งที่เรียกว่า SEX เมื่อเขาแก้เทปและเอาผ้าอุดปากออก แม้แฟนของอดีตผู้อุปถัมภ์จะเป็นอิสระก็ไม่เหลืออะไรให้ขัดขืนอีกแล้ว

เขานั่งโกนขนที่ถูกเทปถลกไปไม่หมด จนเลี่ยมเหมือนกับจุดอื่นๆ แล้วปล่อยชายคนนั้นทิ้งไว้ในห้อง พร้อมกับของกิน นิดหน่อยเหมือนทุกที แล้วกลับไปนอน

ในวันถัดมา ชายตรงหน้าดูจะไม่ได้ขยับจากที่เดิมที่เขาทิ้งเอาไว้ แถมยังทำเลอะเทอะ... เอาฉีดน้ำล้าง อย่างสะอาดและสนุกกับร่าง ที่นิ่งเหมือนกับศพ 

แต่หมอนี่ยังไม่ตาย เขารู้ได้ทันที เมื่อเขาสอดส่วนความเป็นชายเข้าไปในร่างนั้นอีก เจ้าของร่างก็ดิ้นรนขึ้นมาทันที แต่ร่างที่ทรุดโทรมจนเกือบถึงขีดสุด ไม่สามารถทำอะไรได้มากนักแม้จะไม่ได้ถูกจับมัดแล้วก็ตาม ...

ช่องทางที่คับแคบก็ยังคงคับแคบ ส่วนหน้าที่สงบก็ยังสงบเช่นเดิม

เป็นของเล่นที่น่าเบื่อ? เมื่อจับจุดได้เขาก็เบื่อที่จะเล่นสนุก แต่มันก็คนละเรื่องกับการปลดปล่อยความอยากพื้นฐาน

เขาทิ้ง เศษถุงยาง อยู่ภายในร่างเพิ่มขึ้น ก่อนจะออกไปทำงาน ตามเวลาปกติ

ที่ร้านไม่มีอะไรแปลกไป หรือวุ่นวายเกี่ยวกับการหายตัวไปของชายคนนึง เพียงแต่ เจ้าของร้านของเขาเริ่มบ่นๆที่ ติดต่อหาแฟนคนโปรดไม่ได้

เขาไม่ได้ใส่ใจ เมื่อเรื่องของเธอไม่เกี่ยวกับเขาอีกแล้ว แต่เขาต้องชะงักมือที่ทำงานอยู่ดีเมื่อตาไปสบเข้ากับเพื่อนร่วมงาน คนเดิม คนที่แอบชอบเขา

“มีอะไรครับ? ถึงผมจะโสดแต่ผมก็ไม่สนคุณอยู่ดีนะ” เขาพูดตัดความหวังเมื่อเขาไม่คิดจะตอบสนองความรู้สึกจริงจังนั้นของอีกฝ่าย

“นายเอาเขาไปไว้ไหน?”

“อะไร? ถ้าจานที่แห้งแล้วก็ใส่ไว้ในตู้ที่เดิมนั่นละ...”

“วันนั้นฉันเห็นนะ...บังเอิญเห็นเข้า”

“วันไหน? เห็นอะไร? ผมว่าไม่บังเอิญ แต่นายนะเข้าสโตกเกอร์แล้วก็เป็นได้” เขาหัวเราะ แล้วเดินหนี ขณะอีกฝ่ายมองเขาไม่วางตา

“ฉันเห็นนายตีเขา นายคงไม่ได้ฆ่าเขาหรอกนะ?!”

“ผมเนี่ยนะจะทำอะไร?”

เขาโบกมือทำเป็นไม่เข้าใจ และบอกให้เลิกพูด หากเมื่อถึงเวลาเลิกงาน เขาก็พอคิดขึ้นได้

ฆ่างั้นหรือ?คงใกล้ตายเต็มทีแล้วมั้ง? เขาคิดถึงสภาพเมื่อเช้า พอเลิกงานเขาเลยซื้อกล่องปฐมพยาบาลเพื่อเอาไว้แล้วหิ้วกลับคอนโด

เมื่อเดินเข้าไปที่ล๊อบบี้ก็เจอกับคนที่เคยประกาศว่าจะไม่มาพบเขาอีก

“ไหนว่าจะไม่มาเจอกันแล้วไง? ไหงมาอยู่ที่นี่ได้” เขาคาดไว้แล้วว่าเธอจะกลับมาหาเขา แต่นี่เร็วกว่าที่เขาคิดเยอะ ขณะมองคนที่มาด้วยกันแล้วพอจะรู้ตัว

“นั่นถุงอะไร? ยา? เอาไปทำอะไร?”

“ก็...เป็นตาปลา? เท้าพองเลยจะใส่ยาสักหน่อย?” เขาตอบแต่เธอกลับเดินฉับๆกดลิฟท์แทนที่จะคุยกันต่อ ขณะคนที่ตามมาด้วยก็เดินตามเธอไปไม่ได้ห่าง

บริกรที่สงสัยเขา ปากมากเอาเรื่องเขาไปเล่าเสียแล้ว

เขาตามไปอย่างเสียไม่ได้ และเป็นคนเปิดห้องให้ทั้งคู่เข้าไป

เมื่อห้องถูกเปิดแขกผู้มาเยือนทั้งสองก็เดินประชิดตามเข้าไปในห้องไม่ห่างพรางสำรวจความผิดปกติโดยรอบ

“หาอะไรกันหรือครับ?” เขาถาม ไปอย่างนั้น ทั้งๆที่รู้ว่าไม่ได้คำตอบ

“ไม่มีอะไรใช่ไหม? แต่หาอะไรกัน?” เขาถาม ก่อนที่เจ้าของร้านและเพื่อนร่วมงานกำลังจะออกห้องไป เป็นการเยอะเย้ย แต่แล้วเสียงตึง เหมือนกับใครเคาะอะไร เพียงทีเดียว ก็ทำให้เกมพลิก

สาวใหญ่เจ้าของร้านวิ่งไปตามที่มาของเสียง

“ชิ!” เขาสบถ ก่อนเสียงกรี๊ดลั่นขอเธอจะทำให้เขา เซ็งระเบิด

เขาโดนด่าจนเละ โดนเพื่อนร่วมงานต่อย โดนไล่ออกจากงาน โดนยึดคอนโดหรูและรถ ไล่ออกจากบ้านมา ตัวเปล่าๆ พร้อมเศษเงินไม่กี่พันบาท เมื่อเขาไม่รู้ว่าจะไปไหนก็มานั่งจ๋องดื่มเหล้าอยู่ที่บาร์แห่งนี้

เขาถอนหายใจทิ้งอีกเฮือกใหญ่ ขณะมองแก้วเหล้าเปล่าและกระเป๋าสตางค์ แต่ไม่ช้าประตูร้านก็ถูกเปิดออกเพราะการมาของชายอีกคน

หนุ่มใหญ่ท่าทางภูมิฐาน ดูมีเงิน และไสตร์การแต่งตัวเป็นแบบที่เขาถูกใจ เดินเข้ามาในร้าน เขาปลายตามอง พรางคิดจะเข้าไปตีสนิทเพื่อหาที่ซุกหัวนอน และ มันก็กลายเป็นจุดเริ่มต้นของงานใหม่และชีวิตใหม่ของเขา

++++++++++++++++   

.

.

.

.

.

.

.

.พักสักนิด
จากใจ คนเขียน ถ้า อ่านแล้ว รู้สึกดังนี้

-จุก

-เฟล มากกว่าฟิน

-มันอะไรวะ บ่นกับตัวเองหรือไง

ถ้ารู้สึกอย่างใดอย่างนึงแปลว่าคุณเข้าใจบางอย่างในงานเขียนนี้แล้ว ขอบคุณที่อ่านจนถึงตรงนี้ บอกก่อนว่าไม่จำเป็นต้องฝืนชม และนี่เป็นแค่ หนึ่งด้าน ของชายคนนี้ ผมหวังว่าจะไม่หนีไปเสียก่อน ที่จะได้เรียนรู้กันมากขึ้น ...

สำนวนอาจยังไม่ดี แต่วิธีการนำเสนอ ผมจงใจ ....