[Yaoi] Dark x F NC18 :masturbate

ภาคิณ ://นั่งกินข้าวเช้า
ดาร์ก : สะกิดๆ// หิวอ่ะ

ภาคิณ : //หันไปมอง ตักข้าวมาเลยคับกับข้าวอยู่บนโต๊ะ //ยิ้ม
ดาร์ก :  อ้าวหรอครับ นึกว่ากับข้าวนั่งอยู่บนเก้าอี้ //ยิ้มให้อีกฝ่ายและเดินไปตักข้าว

ภาคิณ :=___=//หรี่ตามองคนกวนแล้วกินต่อ
ดาร์ก :  เอาส้อมจิ้มหมูทอดในจานคนข้างๆแล้วเอาเข้าปาก // อืม.. อร่อยๆ
F : //นั่งหลับคาโต๊ะอาหาร

ดาร์ก : //เอาส้อมจิ้มหัวคนนั่งหลับ
ภาคิณ : เฮ้ ตักเอาสิคับ แย่งผมกินทำไม//หันไปมองแล้วตักใหม่ งืม//เอาเข้าปาก
F : โอ๊ย//สะดุ้งขาชนโต๊ะ เจ๊บๆๆ!!//กุมเข่ากับหัว

ภาคิณ :./มองโต๊ะที่สะเทือนรีบจับแก้วน้ำ... ดีนะไม่หก/โล่งอก
ดาร์ก :  ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ตื่นเลยไหมครับแบบนี้ ^^ เป็นเด็กเป็นเล็กอย่าหลับคาโต๊ะแบบนี้สิครับ ร่าเริงหน่อย//หัวเราะลั่นและตบบ่าเอฟ
ว่าแต่ภาคิณ เมื่อคืนหลับฝันดีไหมครับ ^^//หันไปทางภาคิณ

F : ทำอะไรของคุณหน่ะ มันเจ็บนะ//บุ๋ยหน้า
ภาคิณ ://กำลังจะตักอาหารเข้าปากแล้วหันไปมองดาร์ค อึดอัดดี ^^;

ดาร์ก :  ผมชอบแกล้งเด็กครับ หมั่นไส้ ^^// ดีดหน้าผากเอฟ
F :ผมไม่ใช่เด็กนะครับ//เดินตามไปชก

ดาร์ก :  รับหมัดและเอามือกำรอบข้อมือเล็กๆไว้// แรงน้อยแบบนี้หรอครับจะชกผม ^^//กำข้อมือแน่นกว่าเดิม
F : อ๊ะ ปล่อยผมนะ//พยายามดึงแขนกลับ

ภาคิณ : //ขำแล้วเก็บจานไปล้าง
ดาร์ก :  เอามืออีกข้างโอบรอบเอวไว้ // หนีไม่ได้หรอกนะครับ^^ // ก้มหน้าลงกระซิบใกล้ๆ

F : อ๊ะ หนีได้สิ // เหยียบเท้าอีกฝ่าย
ดาร์ก :  โอ๊ย! แสบนักนะครับ ! ติดไว้ก่อน ครั้งหน้าผมจะจัดการให้หนักเลย//ทรุดเอามือกุมเท้า

F : อย่าลืมมาเอาคืนด้วยล่ะ//แลบลิ้นใส่แล้ววิ่งขึ้นห้อง
ดาร์ก : เตรียม"ตัว"คุณไว้ให้ดีล่ะครับ //ตะโกนไล่หลังเอฟ


F : คุณทำอะไรผมไม่ได้หรอกครับ //ตะโกนออกมาจากห้อง
ดาร์ก :เดี๋ยวก็รู้ครับว่าผมจะ"ทำ"อะไรคุณได้บ้าง // ตะโกนตอบเอฟ

F : ผมไม่ล็อกประตูห้องล่ะกัน จะได้รู้ว่าจะทำอะไรผมได้จริงๆหรือป่าว//ปิดประตูแต่ไม่ได้ล็อกกลอน
ดาร์ก :  เปิดประตูห้องเอฟและล็อคประตู// แบบนี้ก็แปลว่าเตรียมตัวไว้สิแล้วนะครับ ^^ //ยิ้มมุมปาก

F : ติดกับแล้ว//สาดน้ำใส่
ดาร์ก :  หึๆๆ คิดดีแล้วหรอครับที่ทำแบบนี้ ? //ถอดเสื้อที่เปียกน้ำออกและโยนไปกองที่พื้น

F : คิดดีแล้วสิครับ//สาดน้ำใส่ต่อ
ดาร์ก : ไม่หยุดใช่ไหมครับ ^^ //ยิ้มหวานและตรงเข้าไปล็อคมือทั้งสองข้างของอีกฝ่ายกดติดกับผนัง

F : แหะๆ หยุดง่ายๆก็แปลกสิครับ//แสยะยิ้้มแล้วเตะหว่างขา
ดาร์ก :  อั่กกก //จุกกองกับพื้น (ผมโดนทำร้ายร่างกายบ่อยจังนะครับ 55)

F : ผมล่อมาเพื่อทำร้ายร่างกายต่างหากครับ//แลบลิ้นแล้วเดินออกจากห้อง
ดาร์ก :  ใจร้ายเกินไปแล้วนะครับ! // หยิบไฟแช็คขึ้นมาเตรียมเผาห้องเอฟ(?) (เจ้าของหอฆ่าผมแน่ครับงานนี้ 555555)

************
พัต:เปิดประตูเดินออกมานอกห้อง//มอร์นิ่งงง มีใครอยู่บ้างไหมเนี่ยหอนี้... - -;
ดาร์ก : มอนิ่งค้าบบบบ //โผล่หน้าออกมา
F : //ถีบคนที่ยื่นหน้าให้ออกจากห้อง

ดาร์ก : //ลูบหลังตัวเองปอยๆ // วันนี้ทำผมเยอะมากเลยนะครับ!! // เอามือพาดไว้กับประตูห้องและแสยะยิ้ม
F : อ๊ะ//สะดุ้งเล็กน้อย ก็คุณแกล้งผมก่อนนิ

ดาร์ก :  หึ.. เตรียมรับผลที่คุณทำไว้ได้เลยครับ //ก้มลงไปประกบริมฝีปากเล็กๆของคนตรงหน้า
F : อุบ//ตาเบิกกว้างพร้อมกับขย้ำเสื้ออีกฝ่าย

ดาร์ก :  //เลื่อนมือขึ้นมาประคองหน้าของเอฟ และเริ่มจูบหนักหน่วงขึ้น
F : อึก//ขาค่อยๆหมดแรงทรุดลง

ดาร์ก :  //ปากยังคงจูบต่อ มือเอื้อมพยุงอีกฝ่ายไว้และดันไปชิดกับผนังห้อง ก่อนจะเริ่มสอดลิ้นเข้าไปตวัดรัดกับลิ้นเล็กที่ไม่ประสีประสา
F : อื้อ//ทุบอกอีกฝ่ายพร้อมกับดิ้น

ดาร์ก :  //รวบมือที่ทุบอกไว้ และเริ่มจูบไล่ลงมาตามซอกคอ // อยู่นิ่งๆหน่อยสิครับ
F : อึด ห..หยุดนะ//เสียงสั่นพร้อมกับพยายามดันตัวอีกฝ่ายออก

ดาร์ก :  เลื่อนมือลงมาจับที่ขอบกางเกงอีกฝ้าย // อยากให้ผมทำอะไรกับตรงนี้ของคุณไหมครับ // สอดมือลงไป..
F : อ๊ะ หยุดนะ//ดันอีกฝ่ายเต็มแรง

ดาร์ก :  //ลูบไล้ที่ส่วนล่างอย่างช้าๆ ในขณะที่ปากก็ยังคงจูบอย่างดูดดื่ม
F : อื้อ//ทรุด

ดาร์ก :  ค่อยๆถอนจูบออกมา ก่อนจะเริ่มเลื่อนริมฝีปากลงมาที่บริเวณส่วงล่าง // รู้ไหมครับว่าต่อไปคุณจะโดนอะไร ^^ //ยิ้มมุมปาก
F : ผมจะไปรู้ไหมล่ะครับ//พยายามลุก

ดาร์ก :  เดี๋ยวก็ได้รู้แล้วครับ ^^ // จับคนปากดีกดลงและใช้ลิ้นเลียที่ส่วนอ่อนไหวขึ้นลงช้าๆ
F : อึก//ดิ้น หยุดเดี๋ยวนี้นะ//ทุบอีกฝ่าย

ดาร์ก :  //ลิ้นยังคงทำหน้าที่ต่อไม่หยุด จนน้ำสีขาวขุ่นเริ่มไหลออกมา
F : อ๊ะ อ๊าาาา//แอ่นตัวพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา

ดาร์ก :  เลียของเหลวที่ไหลออกมา และเลียรอบริมฝีปากตัวเอง // เป็นเด็กดีมากครับเอฟคุง ^^ 
F : อึก//นอนหอบ

*****************************

[Yaoi] Nana x F NC18 :masturbate

F : //ซุ่มในมุมห้อง
นานะ :  กระผมได้กลิ่นเคะครับ //แสยะตาเป็นประกาย
อาริซาโตะ : ชี้ดาร์ค คนนั้นเลยครับ

ดาร์ก:  คงไม่ใช่ผมหรอกครับ ^^ เพราะยังไงคุณก็ไม่มีแรงพอจะกดผมได้หรอกครับ //แสยะยิ้ม
อาริซาโตะซัง!! ถ้าเทียบระหว่างผมกับคุณ คุณเคะกว่าผมสามร้อยล้านเท่าเลยครับ!!!!
นานะ :  ไม่ครับผมหมายถึง เคะ ที่หาได้ง่ายพอๆกับเก็บเห็ด หลังเสา มุมห้อง คอคน เขามักจะหลบอยู่แถวนั้น....//เหล่ไปที่มุมห้อง

F : //นั่งมองจากมุมมืด? เห่//วิ่งหนี
อาริซาโตะ : คนมุมห้อง ยังไม่ได้ส่งใบสมัครครับ เขาแค่มาซุ่มดู .//เปลี่ยนไปเล่นเกมส์ฆ่าฟันแทน

ดาร์ก: ล็อคคอคนมุมห้องไว้ // เอาคนๆนี้ไปครับ อยากทำอะไรก็เชิญเลย หึๆ //ยิ้มมุมปาก
นานะ : เห๊?????? งั้นหรือครับน่าเสียดาย//จับๆลูบๆ คนที่โดนล๊อค (ว่าไหม? การมีพวกเมะเยอะๆเหมือนมันจะทำให้เกิดความเสื่อม 555)
ดาร์ก: ตรงนี้มันล็อบบี้นะครับ จะทำอะไรก็.. ทำเลยครับ เดี๋ยวผมดูต้นทางให้ ^^


F : ผมยังไม่ส่งใบสมัครเลยครับ อย่าทำอะไรผมเลย//ดิ้น
อาริซาโตะ : //แอบหยิบกล้องขึ้นมา
 นานะ :จะทำอะไรละครับ? ยังไม่ส่งใบก็ไม่เห็นเป็นไร? ผมจะพาทัวร์หอพักดีไหม?ละ
ดาร์ก: โยนถุงยางให้นานะ // เอาไปไหมครับ เผื่อต้องใช้ ^^

F :  //วิ่งหนี
นานะ :  ผมไม่ชอบใช้ถุง - -...// กระตุกกางเกงคนวิ่งหนี

F :  อ๊ะ//ทรุด
อาริซาโตะ ://ตั้งกล้องไว้แล้วตัวเองก็เล่นเกมส์ต่อ
ดาร์ก: หยิบกระดาษกับดินสอขึ้นมา // วันนี้มีแววว่าจะได้วาดรูปเหตุการณ์เด็ดๆซักรูป ^^

F : ปล่อยผมนะ//ดิ้น
นานะ : อะไรครับมค่หวังดีจะพาไปซั่มเอ้ยยย ไปทัวร์หอจะร้องไปทำไม ? คืนนี้ว่าถ้าไม่มีที่พักห้องผมก็ว่างนะ? // ดึงเข็มขัดของ คนใหม่ที่เพิ่งจะมาถึงออกแล้วมองรสนิยม กกน.

F : ปล่อยผมนะ//เผลอจับทุ่มท่ายูโด
นานะ :  ลอยกลางอากาศ กลับหลังลงไปนอนกองกับพื้น แต่ยังไม่ปล่อยมือ ถึงคนที่ทุ่มตัวเองให้ลงมาที่พื้นด้วยกัน

F : อ๊ะ //เสียหลักทับคนที่อยู่ข้างล่าง
นานะ :ลูบก้นเนียนแต๊ะอั๋ง ...//แล้วจับหมบที่หว่างขาของอีกคน ผ่านผืนผ้า กกน. แล้วขยำเล่น

F : อ๊ะ//ทุบอกอีกฝ่ายเต็มแรง
นานะ : รูดน้องชายอีกฝ่ายชักขึ้นลงใต้กางเกงใน ขณะเอียงหน้าหลบหมัดที่ทุบมา (ผมไม่ใช่คุณชายใช่ไหม?โดนทุบอกด้วยละ =..

F : อ๊ะ ห..หยุดนะ//ขย้ำเสื้ออีกฝ่ายพร้อมแอ่นตัว
อาริซาโตะ : //ลดเสียงเอฟเฟคเกมส์รอฟังเสียง

ดาร์ก: เงยหน้าขึ้นมาจากกระดานวาดรูป// นี่แหละช็อตเด็ด! //ก้มหน้าวาดต่อ
นานะ ; ล้วงมือเข้าไปใน กางเกงในและแล้วใช้เล็บเกี่ยวไปตามหนังหุ้มร้อนแล้วจับชักเร็วและแรงขึ้น เร่งให้อีกฝ่ายรู้สึกดี...// ดูท่าจะเป็นเด็กว่าง่ายนะครับ 555ยิ้มมองหน้าคนที่เริ่มสนุกตามมือซน
อาริซาโตะ :  ฝากกล้องไว้หน่อย ลืมไปว่ายังไม่ได้อาบน้ำ - - .//เดินเข้าห้องล็อคซัก 3 ชั้นกันเหนียว

F :  อ๊ะ ห..หยุดเดี๋ยวนี้นะ//ใช้มีที่ไม่มีแรงทุบอกอีกฝ่ายพร้อมกับหน้าขึ้นสีนิดๆ
นานะ ; ขนาดดูจะไซด์มาตราฐานเอเซียจ้องมองสิ่งที่พองตัวจนเต็มมือตัวเองก่อนจะรีดให้โปรตีนสีใสให้ล้นออกมา...

F :  อ๊ะ อ๊าาาา//ครางสุดเสียง
นานะ : ใส่กงเกงไว้ให้เหมือนเดิม ขณะให้ดูของหวานในมือ //ออกมาเยอะเชียว? แต่ว่าเมื่อกี้ลอยเห็นอพาร์เม้นชั้นที่เท่าไหร่? ละก็ยินดีต้อนรับครับ //ยิ้มตาปิดถามหน้าซื่อ
อาริซาโตะ : //กลับออกมาดูกล้อง(อาบน้ำเสร็จแล้วววว)

F :  อึก //ใช้มือที่ไร้เรี่ยวแรงทุบอกอีกฝ่าย
นานะ :  ถ้าออกกำลังบ่อยๆคงจะมีอึดขึ้นนะครับ? //รูดซิบใส่กางเกงให้เหมือนเดิมแล้ว ตบแปะๆ เป็นการบอกว่าเรียบร้อยแล้ว.//แสดงท่าทีเป็นมิตร

F :  //เดินเข้ามุมห้อง
อาริซาโตะ : //เก็บกล้อง
นานะ :  โบกมือถ้าผมอยากรองปลุกเห็ดบ้างผมอยากให้คุณช่วยสอนนะครับ //ตะโกนไล่หลัง คนที่ดินกลับมุมห้อง...// (จะไปกินข้าวครับ)

F :  //กอดเข่าอย่างมืดมน

[Yaoi] ผู้ดูแล x ประธาน NC 18 : masturbate

Round 1 ‪#‎สถานะ‬ :ยังไม่ฟิน
ผู้ดูแล : จัดโต๊ะและเอาเอกสารคนเข้าใหม่ทั้งหมดวางไว้ เตรียมการต้อนรับการกลับมาอย่างเป็นทางการ พร้อมกับการจ่ายค่าจ้างงวดแรก ...
เจ้าของบ้านพัก:คุณผู้ดูแล โทษทีที่หายไปนานครับ ดูท่าบ้านพักจะเละเทะได้โล่ คุณดูแลคนเดียวไม่ไหวจริงๆสินะ //เดินเข้ามาช้าๆ ก่อนหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะประชาสัมพันธ์พร้อมกับเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง

ผู้ดูแล : ยิ้ม//ไม่ไหวนั่นแล ปัญหาคงไม่ใช่เรื่องการบริหาร แต่มันอยู่ที่แรงจูงใจ //ส่งเอกสารคนเข้าใหม่ให้เจ้าของหอพักที่ตนเรียกว่าประธานดู แล้วหมุนเก้าอี้ไปมา แสดงถึงการดีใจเล็กๆที่เห็นอีกฝ่าย

เจ้าของบ้านพัก: อย่างนายนี่ต้องมีแรงจูงใจอะไรอีก ตอนฉันจ้างนายมาดูแลมันไม่พอ?//เลิกคิ้วถาม

ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย

เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้

ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?

เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก

ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?

เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์

ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด

เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก:คุณผู้ดูแล โทษทีที่หายไปนานครับ ดูท่าบ้านพักจะเละเทะได้โล่ คุณดูแลคนเดียวไม่ไหวจริงๆสินะ //เดินเข้ามาช้าๆ ก่อนหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะประชาสัมพันธ์พร้อมกับเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง

ผู้ดูแล : ยิ้ม//ไม่ไหวนั่นแล ปัญหาคงไม่ใช่เรื่องการบริหาร แต่มันอยู่ที่แรงจูงใจ //ส่งเอกสารคนเข้าใหม่ให้เจ้าของหอพักที่ตนเรียกว่าประธานดู แล้วหมุนเก้าอี้ไปมา แสดงถึงการดีใจเล็กๆที่เห็นอีกฝ่าย

เจ้าของบ้านพัก: อย่างนายนี่ต้องมีแรงจูงใจอะไรอีก ตอนฉันจ้างนายมาดูแลมันไม่พอ?//เลิกคิ้วถาม

ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย

เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้

ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?

เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก

ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?

เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์

ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด

เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : ยิ้ม//ไม่ไหวนั่นแล ปัญหาคงไม่ใช่เรื่องการบริหาร แต่มันอยู่ที่แรงจูงใจ //ส่งเอกสารคนเข้าใหม่ให้เจ้าของหอพักที่ตนเรียกว่าประธานดู แล้วหมุนเก้าอี้ไปมา แสดงถึงการดีใจเล็กๆที่เห็นอีกฝ่าย

เจ้าของบ้านพัก: อย่างนายนี่ต้องมีแรงจูงใจอะไรอีก ตอนฉันจ้างนายมาดูแลมันไม่พอ?//เลิกคิ้วถาม

ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย

เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้

ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?

เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก

ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?

เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์

ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด

เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : ยิ้ม//ไม่ไหวนั่นแล ปัญหาคงไม่ใช่เรื่องการบริหาร แต่มันอยู่ที่แรงจูงใจ //ส่งเอกสารคนเข้าใหม่ให้เจ้าของหอพักที่ตนเรียกว่าประธานดู แล้วหมุนเก้าอี้ไปมา แสดงถึงการดีใจเล็กๆที่เห็นอีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: อย่างนายนี่ต้องมีแรงจูงใจอะไรอีก ตอนฉันจ้างนายมาดูแลมันไม่พอ?//เลิกคิ้วถาม

ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย

เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้

ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?

เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก

ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?

เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์

ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด

เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: อย่างนายนี่ต้องมีแรงจูงใจอะไรอีก ตอนฉันจ้างนายมาดูแลมันไม่พอ?//เลิกคิ้วถาม
ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย

เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้

ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?

เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก

ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?

เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์

ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด

เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้

ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?

เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก

ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?

เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์

ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด

เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้
ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?

เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก

ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?

เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์

ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด

เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?
เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก

ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?

เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์

ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด

เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?

เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์

ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด

เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์

ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด

เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด

เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี


ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี

ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว

เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)

ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ


เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ

เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม

ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน

ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?

เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง

ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว

เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา

ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน

เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา

ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น

ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป