Round 1 #สถานะ :ยังไม่ฟิน
ผู้ดูแล : จัดโต๊ะและเอาเอกสารคนเข้าใหม่ทั้งหมดวางไว้ เตรียมการต้อนรับการกลับมาอย่างเป็นทางการ พร้อมกับการจ่ายค่าจ้างงวดแรก ...
เจ้าของบ้านพัก:คุณผู้ดูแล โทษทีที่หายไปนานครับ ดูท่าบ้านพักจะเละเทะได้โล่ คุณดูแลคนเดียวไม่ไหวจริงๆสินะ //เดินเข้ามาช้าๆ ก่อนหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะประชาสัมพันธ์พร้อมกับเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง
ผู้ดูแล : ยิ้ม//ไม่ไหวนั่นแล ปัญหาคงไม่ใช่เรื่องการบริหาร แต่มันอยู่ที่แรงจูงใจ //ส่งเอกสารคนเข้าใหม่ให้เจ้าของหอพักที่ตนเรียกว่าประธานดู แล้วหมุนเก้าอี้ไปมา แสดงถึงการดีใจเล็กๆที่เห็นอีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: อย่างนายนี่ต้องมีแรงจูงใจอะไรอีก ตอนฉันจ้างนายมาดูแลมันไม่พอ?//เลิกคิ้วถาม
ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้
ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?
เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก:คุณผู้ดูแล โทษทีที่หายไปนานครับ ดูท่าบ้านพักจะเละเทะได้โล่ คุณดูแลคนเดียวไม่ไหวจริงๆสินะ //เดินเข้ามาช้าๆ ก่อนหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะประชาสัมพันธ์พร้อมกับเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง
ผู้ดูแล : ยิ้ม//ไม่ไหวนั่นแล ปัญหาคงไม่ใช่เรื่องการบริหาร แต่มันอยู่ที่แรงจูงใจ //ส่งเอกสารคนเข้าใหม่ให้เจ้าของหอพักที่ตนเรียกว่าประธานดู แล้วหมุนเก้าอี้ไปมา แสดงถึงการดีใจเล็กๆที่เห็นอีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: อย่างนายนี่ต้องมีแรงจูงใจอะไรอีก ตอนฉันจ้างนายมาดูแลมันไม่พอ?//เลิกคิ้วถาม
ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้
ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?
เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : ยิ้ม//ไม่ไหวนั่นแล ปัญหาคงไม่ใช่เรื่องการบริหาร แต่มันอยู่ที่แรงจูงใจ //ส่งเอกสารคนเข้าใหม่ให้เจ้าของหอพักที่ตนเรียกว่าประธานดู แล้วหมุนเก้าอี้ไปมา แสดงถึงการดีใจเล็กๆที่เห็นอีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: อย่างนายนี่ต้องมีแรงจูงใจอะไรอีก ตอนฉันจ้างนายมาดูแลมันไม่พอ?//เลิกคิ้วถาม
ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้
ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?
เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : ยิ้ม//ไม่ไหวนั่นแล ปัญหาคงไม่ใช่เรื่องการบริหาร แต่มันอยู่ที่แรงจูงใจ //ส่งเอกสารคนเข้าใหม่ให้เจ้าของหอพักที่ตนเรียกว่าประธานดู แล้วหมุนเก้าอี้ไปมา แสดงถึงการดีใจเล็กๆที่เห็นอีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: อย่างนายนี่ต้องมีแรงจูงใจอะไรอีก ตอนฉันจ้างนายมาดูแลมันไม่พอ?//เลิกคิ้วถาม
ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้
ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?
เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: อย่างนายนี่ต้องมีแรงจูงใจอะไรอีก ตอนฉันจ้างนายมาดูแลมันไม่พอ?//เลิกคิ้วถาม
ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้
ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?
เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล :ลุกขึ้นเดินออกมานอกเคาเตอร์ จับคอเสื้อของอีกคนแล้วขยับจัดให้เรียบร้อยขึ้น // แต่ผมขาดการดูแล และสวัสดิการทีดี นายไม่คิดอย่างงั้นหรือ? // ยิ้มยวน ไสตร์คนมั่นใจ ให้อีกฝ่าย
เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้
ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?
เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: เรียกร้องมากไปไหม? เงินเดือนก็ให้ สวัสดิการก็มี จะเอาขนาดไหนกัน//มองคนตรงหน้านิ่ง นึกหงุดหงิดใจเล็กๆ เมื่อนึกถึงวันแรกที่ไปขอให้คนตรงหน้าช่วยมาดูแลบ้านพักให้
ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?
เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล :นี่เขาเรียกว่าเรียกร้องหรอ? ผมกำลังขอร้องอยู่ต่างหาก ขอร้องอย่างสุภาพ และเจียมตัว// เลื่อนตัวไปกระซิบข้างหู จูบที่จอนผมยาวเบาๆ //ผมไม่ได้ร้องขออะไรมากมาย แต่อะไร หรือใครสักคน กับเรื่องปัจจัยที่เจ็ดของผู้ชาย? ไม่งั้นผมคงป่วย และตายในไม่ช้า? คิดว่างั้นไหม?
เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: คิดว่านายได้สิ่งนั้นไปแล้วนะ หึๆ เจียมตัวอะไรกัน ถึงกล้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ ขอร้องอะไรกัน ในเมื่อที่นายทำอยู่นี่แค่เสแสร้งทำชัดๆ //ยิ้มมุมปาก
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล :เสแสร้ง? //ทำหน้าประหลาดใจ แล้วหันมามองตาที่จ้องทางตัวเอง ...//เขาว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ น้ำเน่าดีชะมัด นายคงมีความสามารถมองเห็นข้างในหัวฉันได้จากมัน เลยรู้ว่าเสแสร้ง? //หลุดคำพูดแทนตัวดังเดิมออกมา ก่อนจะยิ้มชั่วร้ายให้แล้วก้มหน้าต่ำกว่านิดหน่อย แล้วช้อนมองตาอีกฝ่ายจากมุมต่ำกว่า //นายเห็นอะไรอีกไหม? นอกจากเสแสร้ง?
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: เห็นแววตากรุ้มกริ่มของนายไง หึๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้จักนายนักเลยว่าคิดอะไรอยู่ ฮ่ะๆ คำพูดอะไรนั่นก็แค่ลมปาก ปฏิบัติเลยจะดีกว่ามั้ย//ดึงคอเสื้ออีกคนเข้ามาใกล้แล้วกัดติ่งหูอีกคนเบาๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายชิดกับเคาท์เตอร์
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล :โดนต้อนในเข้าชิดกับเคาเตอร์ แต่เพราะไม่ได้คิดจะหนีแต่แรกจึงไม่ได้รู้สึกโดนคุกคาม//ลูบหูที่โดนกัดแล้ว คว้าแขนไล่ตามปากที่ถอยออกไปขยี้ที่เรียวปากแรงๆ แล้วมองประธานอย่างไม่สลด
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: นายนี่มัน...//มองคนตรงหน้าอย่างระอาเบาๆ ไม่ใส่ใจกับจูบบ้าๆนั่น ก่อนยกมือเสยผมสีดำขลับของตัวเอง ผู้ดูแลยังเป็นซะอย่างนี้ บ้านพักนี้จะไปรอดมั้ย สงสัยต้องลงโทษกันหน่อยแล้ว //ยิ้มเหี้ยม คว้าคอเสื้ออีกคนลากไปหลังเคาท์เตอร์อย่างไม่ปรานี
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : โดนลากไปหลังเคาเตอร์ ดึงคอประธาน ให้ต่ำลงมาอยู่ที่ใต้เคาเตอร์กับตัวเอง แล้วดึงเข้ามาบดปากจูบต่อเมื่อยังไม่หน่ำใจ // มือไต่ไปปลดเน็คไท?(ใส่มาไหม?) และกระดุมเสื้อเม็ดแรก แล้วรั้งดึงเสื้อจนจนกระดุดไล่ลงมาที่ละเม็ด จนถึงเอ็ว
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: บดเบียดริมฝีปากกับอีกคนอย่างไม่ยอมแพ้ เรียกร้องให้อีกคนเปิดปาก ก่อนสอดลิ้นเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม มือข้างหนึ่งลูบเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสบีบเคล้นไปตามร่างกายคนตรงหน้าแรงๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามปลดเนคไทตัวเอง อีกข้างคว้าต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น (มโนภาพเอาเองเลย หึๆ)
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : บดปากจูบไม่ปล่อย ขณะไล่มือล่วงลงใต้เสื้อที่เปิดออกของของคนตรงหน้ากระชับวงแขนฟโอบเอวอีก ฝ่ายลูบเนื้อให้กางเกง แล้วปลดเข็มขัดอีกฝ่ายให้หลุดออกพร้อมปลดซิบ จับจุดอ่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ในมือ
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: ผละริมฝีปากออกทันควัน ไม่คิดว่าคนอื่นจะมาเจอเรอะ //กระซิบขู่เบาๆ ปัดมืออีกฝ่ายออกแล้วดึงเสื้อคนตรงหน้าออกทางศรีษะ ก่อนก้มลงเลียยอดอกอีกฝ่ายแล้วกัดแรงๆเป็นการปราม
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล :เห้ยยย ?!อึก// โดนกัดแบบไม่ทันตั้งตัว นิ่วหน้าแล้วย้อน//แล้วนายกำลังกลัวเหรอ? ถึงได้ถอดเสื้อฉันแบบนี้? ก้มลงซุกหน้างับเลียคอแล้วขย้ำลุกกระเดือก แล้วดูเม้นแรงๆ ขณะจับจุดบอบบางอีกฝ่ายแล้วขยำนวดหนักมือ
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก...ไม่มีความคิดนั้น หึ! คิดอะไรอยู่คุณผู้ดูแล อยากขนาดนั้น? //เลิกคิ้ว ก่อนเลื่อนไปปลดกางเกงอีกคนแล้วล้วงมือไปกุมส่วนนั้นของอีกคนแล้วบีบนวดแรงๆ ให้ฉันลงโทษนายก่อนซะดีมั้ง บริหารบ้านพักฉันเห่ยขนาดนี้ คนทำอาหารก็ไม่มี ไล่ออกซะดีมั้ย//เริ่มจับของอีกคนรูดเบาๆ พร้อมๆกับไล่จูบไปตามซอกคออีกคน
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : ห๊ะ? ถึงจะไม่มีพ่อครัวแต่ดูเหมือนตอนนี้จะมี...วัว?พันธ์นมที่พร้อมจะผลิตนมป้อน นายอยู่นะ //เร่งสาวมือกับส่วนหน้า อีกมือโอบกระชับเอวแล้วสอดล้วงลงลูบที่สะโพกมนที่คล่อมอยู่บนตัวเอง ...//จะป้อนทั้งปากบนปากล่างเลยจะ ไม่รู้ว่าประธานจะดื่มหมดหรือเปล่า?
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: อื้อ...อ.อ ใครบอกว่าอยากกินนม? กินนายจะดีกว่ามั้ย? //ยิ้มเจ้าเล่ห์ แอบสะดุ้งกับสัมผัสอีกคน รู้สึกถึงความร้อนตรงจุดนั้นเพิ่มขึ้น แต่มือของตัวเองก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่ กะให้อีกฝ่ายได้รู้สึกบ้าง
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : หอบหายใจเบาๆ เพลินไปกับมือของอีกฝ่าย แล้วชักรูดคืนให้ขยับนิ้วเขี่ยส่วนปลายเล่นแล้วจ้องสังเกตุสีหน้าของอีกฝ่าย //จะกินผมหรือ? ผมไม่อร่อยหรอกนะ? 5555555 //จูบปลายคางแล้วเลียริมฝีปากอีกฝ่ายแล้วงับดึง ด้วยความหมั่นเขี้ยว
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: อึ่ก! พะ พอแล้ว ...//กัดปากตัวเองหลังถูกอีกคนสัมผัส อร่อยมั้ยก็ต้องขอลองล่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่วันนี้นะ... //กระซิบเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน เริ่มเร่งมือรูดของอีกฝ่ายเร็วขึ้นใช้นิ้วสะกิดปลายยอดที่เริ่มมีน้ำสีขาว ขุ่นปริ่มออกมา
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : เร่งมือตามจังหวะที่เร็วขึ้น มองสีหน้าประสานตาเป็นกับแกล้ม เมื่อใกล้ถึงจุดก็ยืนหน้าเข้าจูบอีกฝ่ายแล้วสอดลิ้น จูบกระชับ ปลุกเร้าอารมณ์ให้ถึงจุดพร้อมกัน
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก: อืม..//จูบตอบอีกคน ขณะเร่งมือตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น รู้สึกถึงสัมผัสเร้าจากมือของอีกคน ก่อนร่างกายจะกระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยออกมา
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : ฉีดน้ำสีขุ่นออกมาเลอะมือีกคน ขณะมือตัวเองก็เต็มไปด้วยคราบคาวเหนียวนืด ก่อนจะยกมือขึ้นมาชิมแล้วป้อนให้เจ้าของลองชิมรสด้วย // ดูจะเข้มไปหน่อย? คิดว่างั้นไหม? //ถามขณะหอบน้อยๆ แล้วหัวเราะในลำคอ
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
เจ้าของบ้านพัก:ไม่//ยกนิ้วตัวเองที่เลอะของอีกคนขึ้นมาเลียเบาๆแล้วยิ้ม เย็น ผละตัวออกมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองแล้วลุกขึ้นเอาดื้อๆ โชคดีกับการทำงานนะ ฉันเพิ่งกลับมา ขอตัวล่ะ หึๆ //เดินออกมา ก่อนตรงขึ้นบันไดไม่ทักใครทั้งนั้น
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ผู้ดูแล : นั่งพิงโตีะ มองส่งตามหลังอีกคน /แล้วยกยิ้มแล้วคลานเข้าห้องตัวเองหายไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น